در گفتمان اسلامی معاصر، کمتر موضوعی را به اندازه مسئله امر به معروف و نهی از منکر آشفته دیدهام؛ بهویژه در شیوهای که این مسئله، جدا از فقه عمیق آن، فهمیده میشود. همچنین کمتر مسئلهای را به اندازه موضوع آزادی انسانها در انتخاب باورها و مذاهبشان، دچار آشفتگی مفهومی دیدهام؛ بهخصوص در خلط میان آنچه از حقوق بندگان است و آنچه از حقوق خالص خداوند به شمار میرود و نیز در تفاوت مسئولیتی که هر یک در دنیا و آخرت برای انسان ایجاد میکند. این ابهام در هر دو مسئله، از مهمترین عواملی است که میتواند، بیآنکه صاحبان این