«مکان بیمکانی» اثر حسیب احراری روایتی منظوم و داستانی از سفر سلطانالعلما بهاءالدین ولد و خانوادهاش از بلخ تا قونیه و بازخوانی بخشی از زندگی و جهان فکری مولانا جلالالدین محمد بلخی است؛ اثری که تاریخ، جغرافیا، عرفان، عشق و ادبیات را در قالب مثنوی به یکدیگر پیوند میزند. نویسنده در این اثر کوشیده است داستان کوچ از بلخ و سرگذشت مولانا را نه صرفاً بهعنوان روایتی تاریخی، بلکه از منظر تجربهای انسانی و عاطفی بازآفرینی کند؛ سفری که در آن تلخی بیوطنی، اضطراب کودکانه، نگرانیهای یک پدر، جستوجوی حقیقت، عشق، جنون، آزادی و سرانجام رسیدن به افقهای ناشناختهای عرفانی
