پنج سال از ۱۵ اگست ۲۰۲۱ میگذرد؛ روزی که روند فروپاشی جمهوری و تسلیم قدرت کامل شد و طالبان بار دیگر بر جغرافیای نامنهاد افغانستان/خراسان مسلط شدند. از آن روز تا امروز، سایهٔ کبود شوربختی بر زندگی میلیونها انسان پهن شده است: در داخل، حذف و سرکوب و محرومیت؛ در بیرون، عمق بیوطنی و حس تلخ از دستدادن سرزمینی که هنوز امید رهایی آن در دل بسیاری زنده است. اما پنج سال زمان کمی نیست. اگر این پنج سال فقط برای شمردن زخمها گذشته باشد، بخشی از معنای این تجربهٔ تاریخی را از دست دادهایم. اکنون باید از خود