هشتم ثور ۱۳۷۱ در حافظهٔ تاریخی افغانستان بهعنوان روز پیروزی جهاد مردم این سرزمین ثبت شده است؛ روزی که نیروهای مجاهدین پس از سالها مبارزه با رژیم کمونیستی، وارد کابل شدند و به حاکمیتی پایان دادند که خود نتیجهٔ یکی از پرآشوبترین دورههای سیاسی کشور بود. این پیروزی، در لحظهٔ وقوع، حامل امیدهای بزرگی بود: پایان جنگ، آغاز بازسازی، و شکلگیری نظامی مبتنی بر ارزشهای اسلامی و خواست مردم. اما آنچه در ادامه رخ داد، فاصلهٔ عمیقی با این آرمانها داشت. بهجای تثبیت صلح، افغانستان وارد مرحلهای تازه از منازعه شد؛ منازعهای که اینبار نه میان دولت و مخالفان،
