در میان فرزندان سربلند پنجشیر، نامی میدرخشد که هم بوی باروت میدهد و هم عطر قلم و اندیشه. عبدالحی الهی، مردی که در سال ۱۳۳۲ خورشیدی در روستای بخشخیل رُخه، دیده به جهان گشود؛ کسی که زندگیاش آمیزهای از مبارزه، تفکر، عرفان و عشق به انسان بود. الهی در همان روزگاران جوانی، شوق دانستن را در سر داشت و از نخستین روزهایی که پای به مکتب گذاشت نگاهش به افقهای بلند دوخته شده بود. عبدالحی الهی، در دانشگاه کابل رشته طب را انتخاب کرد، اما وضعیت نا بسامان روزگار، بخصوص کودتای هفت ثور، مسیر زندگی او را تغییر داد.
