صبح هر روز در افغانستان با خبری تازه از محدودیت، بازداشت یا خاموش شدن یک صدای دیگر آغاز میشود. مادری نگران بازگشت دخترش از خیابان است، دانشجویی نمیداند آیا روزی دوباره به صنف درس برخواهد گشت یا نه، و خبرنگاری که زمانی از رویدادهای کشور گزارش میداد، اکنون نگران آن است که خود به بخشی از خبر تبدیل نشود. این تصویر افغانستان امروز است؛ تصویری که میلیونها افغانستانی آن را نه از طریق گزارشهای رسمی، بلکه با پوست و استخوان خود لمس میکنند. در چنین شرایطی، اظهارات سعد محسنی، مالک گروه رسانهای موبی و تلویزیون طلوع، مبنی بر اینکه
