ارسطو، فیلسوف یونانی باور داشت که اساس هر دولت و جامعه بر دوستی میان مردم آن استوار است. او در کتابهای خود بهویژه اخلاق نیکوماخوسی و سیاست نگاشته است وقتی مردم با هم دوست باشند، نیاز به عدالت و قانونگذاری کمتر میشود. چون دوستی باعث میشود افراد خودبهخود به یکدیگر احترام بگذارند، همکاری کنند و مسوولیتپذیر باشند. از نگاه او انسان موجودی اجتماعی است و بدون رابطه دوستی و همکاری با دیگران زندگی انسانی ممکن نیست. اگر این حرفها را با وضعیت امروز افغانستان مقایسه کنیم، خیلی زود میبینیم که چیزی بهنام دوستی مدنی در جامعه ما تقریبن وجود
