حتما از زبان شاعران و نویسندگانِ ما بارها شنیدهاید که گفتهاند «زبان فارسی، وطنم است.» این جمله، یادگار روزگارانی است که ایران و خراسان در زیر سیطره و سلطه قبایل ترک و مغول قرار داشت و مردمان ایرانیتبار از مناسبات قدرت دور نگهداشته شده بودند. در آن روزگاران، مردم ما برای احیای هویت ایرانی و نگهداری از موجودیت فرهنگی خود به سرزمین ادب و فرهنگ کوچیدند و در دنیای شعر و تغزل سکنا گزیدند. و چنین بود که فارسی به وطن دیگر ما تبدیل شد. اما امروزه در خراسان قدیم و افغانستان امروزی گروه دیگری به قدرت رسیده که
