زمانی که می خواستم راجع به فلسفه و چرایی عید قربان مطالعه کنم، به این جملات برخوردم که “عید قربان، عید عارفان است، جان باختن و قربانی کردن جان خویش در پای معشوق است و نماد ظاهری آن ایام حج است که حجگزار برای کامل شدن عبادت خود و فدا شدن در پای محبوب، نفس خویش را قربانی میکند، در این روز حجگزار، اسماعیل وجودش را، یعنی هر آنچه بدان دلبستگی دنیوی پیدا کرده است را قربانی میکند تا سبک بال شود.» این جملات خیلی معانی و مفاهیم عمیق دارد. از جمله اینکه قربانی کردن جان خود پای
