در این روزها و ماههای اخیر، انتشار پیدرپی خبرهای مربوط به خودکشی جوانان در افغانستان، به یکی از نگرانکنندهترین نشانههای وضعیت اجتماعی کشور تبدیل شده است. این رویدادها، هرچند گاه در قالب خبرهای کوتاه و پراکنده بازتاب مییابند، اما در مجموع تصویری تلخ از بحران عمیق روانی، اقتصادی و اجتماعی ارائه میکنند که جامعه افغانستان، بهویژه نسل جوان، با آن دستوپنجه نرم میکند. زندگی زیر حاکمیت طالبان، گروهی که با خشونت و کشتار قدرت را بهدست گرفتند، برای میلیونها شهروند به تجربهای فرساینده و طاقتفرسا بدل شده است؛ تجربهای که امید به آینده را کمرنگ و گاه بهکلی خاموش
