از سقوط نظام جمهوری، که با مهندسی آمریکا و دست نشاندههای آن در افغانستان، پسا بن و ختم جنگ ۲۰۰۱م، به همکاری جریانهای سیاسی مِنهای تالبان شکل گرفته بود، دستِکم چهار سال گذشت، رهبران احزاب و جریانهای سیاسی، که در فقدان رهبران مردمی و سیاستمداران دانش آموخته، به وسیلهی بالگردها و بادیگاردهای آمریکایی به افغانستان آمده بودند، مردم فکر میکردند که، شاید زبدهترین و ورزیدهترین انسانهای افغانستان باشند، که آمریکا در میان دستِکم چهل میلیون نفوس افغانستان، روی آنها حساب باز کرده است، اما آنچه که بر سرنوشت مردم و جامعهی افغانستان در بیستسال گذشت، حکایتِ جز درد و
