اقتصادی که زمانی به امیدِ سرمایهگذاری، اشتغال و بازسازی نفس میکشید، امروز بیش از هر زمان دیگری به کمکهای اضطراری و حمایتهای بشردوستانه وابسته شده است. افغانستان در پنجمین سالِ حاکمیت طالبان، تنها با بحران کمبود منابع مالی روبهرو نیست؛ با بحرانی عمیقتر بهنام «نبودِ یک مسیر روشن برای توسعه» دستوپنجه نرم میکند. اقتصادی که دههها جنگ، فقر، فساد و بیثباتی آن را فرسوده کرده بود، پس از تغییر نظام سیاسی در سال ۲۰۲۱ وارد مرحلهای تازه شد؛ مرحلهای که در آن سرمایهگذاری کاهش یافت، فرصتهای شغلی محدودتر شد و کمکهای بشردوستانه به یکی از پایههای اصلی بقای میلیونها
