مقدمه در این روزها در یکی از رسانههای اجتماعی، ویدیویی دیدم که در آن یکی از مقامات حکومت با صراحت میگفت: عقل، مطالعه و تحقیق در دین جای ندارد. شنیدن چنین سخنی برای من واقعاً تعجبآور و تأملبرانگیز بود؛ نه از آن جهت که گوینده یک مقام حکومتی است، بلکه از این جهت که سخن از دین و شریعت الهی است؛ حوزهای که ملک شخصی هیچ فرد، عالم، گروه، جریان یا حکومتی نیست. همین سخن مرا با یک پرسش اساسی روبهرو ساخت: آیا به جایی رسیدهایم که برخی افراد و مقامات، خود را چنان صاحباختیار دین بدانند که حتی
