روز گذشته جلسهی با حضور شماری از چهرهها و اعضای جبهه مقاومت ملی افغانستان برگزار شد. من از آغاز تا پایان جلسه حضور داشتم و سخنان همهی سخنرانان که عضو جلسه بودند، را شنیدم. هرکدام از زاویهی درباره وضعیت مقاومت، دشواریهای موجود و آینده این جریان صحبت کردند؛ اما برای من، بخش مهم جلسه زمانی بود که احمد مسعود سخن گفت. آنچه در صحبتهای او جلب توجه میکرد، تنها محتوای سخناناش نبود، بلکه نوع بیان، آرامش، جدیت و اطمینانی بود که در کلاماش دیده میشد. او مانند رهبری سخن میگفت که وزن مسئولیتی را که در یکی از دشوارترین