نه بر اسلام طالبانی

دسته: تحلیل
نویسنده: چکامه نیزک
1403/08/13
9:08 ق.ظ
بازدید: 9

پایگاه خبری تحلیلی روایت : یک سال گذشت، در خاموشی و زیست در گودال تاریکی و جهل. هنوز دلمان آتش می‌گیرد، اشک در چشمان‌مان حلقه می‌بندد و خون در شریان‌های قلب‌مان خشک می‌شود. زبان‌مان گره‌خورده و در هم‌شکسته. سیصد و شصت و پنج روز سیاه از جوانی کسانی که برای هر لحظه‌ی عمرشان تلاش کردند، گذشت. یک سال دیگر از عمر آرزوهایمان گذشت… روزگار با ما به بدترین شکل رفتار کرد… سرنوشت با همنسلان من، با امیدها و دلخوشی‌هایمان، ظالمانه‌ترین شکنجه‌ها را رقم زد! شادی‌ها و لبخندهایمان را در خاک دفن کردیم… دیوارهایی میان آرزوها و آرمان‌هایمان کشیدیم و با خاطراتی تنها ماندیم که نفس‌مان را می‌سوزانند.

یک سال گذشت، در خاموشی و زیست در گودال تاریکی و جهل. هنوز دلمان آتش می‌گیرد، اشک در چشمان‌مان حلقه می‌بندد و خون در شریان‌های قلب‌مان خشک می‌شود. زبان‌مان گره‌خورده و در هم‌شکسته. سیصد و شصت و پنج روز سیاه از جوانی کسانی که برای هر لحظه‌ی عمرشان تلاش کردند، گذشت. یک سال دیگر از عمر آرزوهایمان گذشت…
روزگار با ما به بدترین شکل رفتار کرد… سرنوشت با همنسلان من، با امیدها و دلخوشی‌هایمان، ظالمانه‌ترین شکنجه‌ها را رقم زد! شادی‌ها و لبخندهایمان را در خاک دفن کردیم… دیوارهایی میان آرزوها و آرمان‌هایمان کشیدیم و با خاطراتی تنها ماندیم که نفس‌مان را می‌سوزانند.
ما نسلی از همان خاکیم که به نام دین و آیین طالبانی بارها به زمین زده شدیم… همه دم از اسلام می‌زنیم!
الحمدالله مسلمانیم؛ اما دینی که این طالبانِ وحشی و غول‌پیکر اسلام می‌پندارند و ظلم‌هایشان را با آن توجیه می‌کنند، چیزی جز کذب و بهتانی بیش نیست… اسلام حقیقی این‌چنین نیست. این اسلام طالبانی است! دینی که زن‌ستیزی را می‌پرورد.

می‌خواهم اهل علم و قلم به پرسش‌هایم پاسخ دهند:

آیا در دین اسلام اجبار وجود دارد؟

آیا دین اسلام با زور و شمشیر گسترش یافته است؟

آیا علم و دانش برای زنان و کودکان حرام است؟

آیا حجاب اسلامی به معنای پوششی است که نفس‌گیر باشد؟

من در اینجا هدفم اشاره به چادری یا حجابی است که حتی چشمانت را از دیدن راه و چاه بازمی‌دارد.

آیا زن بودن جرم است؟

آیا خلق و جنسیت از پیش انتخاب‌شده است؟

آیا زندگی در عصر مدرن و بازگشت به سبک زندگی قرن‌ها پیش بهشت می‌آورد؟

همچنین بخوانید: چند نکته درباره انقلاب اسلامی ایران

آیا تحمل ظلم و سکوت در برابر ستمگران جایز است؟
آیا زن مسلمان حق ندارد بدون همراه به مسافتی برود؟
هزاران پرسش دیگر همچنان بی‌پاسخ است. مکاتب به روی دختران بسته، دانشگاه‌ها بر نسل آینده مسدود، مراکز آموزشی قفل‌شده، مدارس دینی با مالیات بسته، زنان شجاع ما بیکار و سفره‌ها از نان تهی است. دختر بودن جرم است، حق‌خواهی جرم است، زندگی کردن ممنوع‌الابد…
چند بار می‌آییم و چند بار باید جوانی کنیم؟ غم‌ها و اندوه‌ها را به دوش بکشیم… به نسل‌های بعد از ما بگویید:
ما سوختیم اما دودی از این آتش به آسمان نرفت… به نسل‌های بعد یاد بدهید که در عین هم و غم بخندند، آرزوها و امیدها را برای خود به دست بیاورند و بدانند ما از دل و جان مقاومت کردیم؛ دردهایمان و ظلم‌هایی را که بر ما شد فریاد زدیم، اما جهان سکوت کرد. به آنها گوشزد کنید که ما در اوج درد چگونه زیستیم.
ما از سرزمینی روییدیم که خاکش را خون شهیدان آبیاری کرده بود و در میانه این محدودیت‌ها و ممنوعیت‌ها گمان می‌کنیم که شاید آینده‌ای تاریک‌تر در راه است. آیا باز به روزگار پیش از اسلام برگشته‌ایم؟ آیا به دوران شبیعه و ابوجهل نرسیده‌ایم؟ آیا به عصر قارون و فرعون نزدیک نمی‌شویم؟
پناه بر خدا از صبر ایوب این بانوان، مردان، و کودکانی که باید کودکی کنند اما در خیابان‌ها نان‌آوری می‌کنند… به نسل‌های بعد بگویید که این وطن و این زندگی برای همه ما، برای اطفال، جوانان، زنان و مردان، یک زندگی دیگر بدهکار است.
و اکنون برای آنان که تا این دم بدون هراس از حقیقت گفتند، برای زنانی که همت مردانه دارند، چنین می‌گویم: همت و قامت و استواری‌تان، و شیرگونه زیستن‌تان ستودنی است.
قهرمانانِ راه آزادی، نان و زندگی…

همچنین بخوانید: عبدالملک بن مروان؛ از فقیه زاهد تا حاکم مستبد

نوشته های مرتبط :