بی‌باوری مردم افغانستان به رسانه‌های غربی

دسته: تحلیل
نویسنده: تحریریه روایت
1401/11/15
12:37 ب.ظ
بازدید: 3

دو روز پیش شبکه‌ی تی جی ۱ ایتالیا، یک‌سری اسناد منسوب به سفارت قطر در کابل را منتشر کرد که در آن ادعا شده است که شماری از دولت‌مردان و سیاسیون افغانستان برای نجنگیدن در برابر ط-البان از این کشور عربی پول دریافت کرده‌اند.
در این‌که حکومتِ قبلی و شخصِ اشرف غنی و حلقه همکارانش در ارگ ریاست جمهوری چهره‌های فاسدی بودند، تردیدی نیست؛ اما بسیاری از تحلیل‌گران در صحتِ این اسناد تردید می‌کنند. زیرا از یک‌سو هیچ کسی در بدل دریافت پول اپراتیفی از خود سند جا نمی‌گذارد، و از سوی دیگر اسناد سفارت قطر در کابل اغلب با زبان عربی و انگلیسی نگاشته می‌شوند، نه فارسی. این در حالی است که این اسناد فارسی است و با ادبیاتِ معمول در ادارات دولتی افغانستان تهیه گردیده است.
اگر دلایلی را که تحلیل‌گران در نادرستی این اسناد مطرح کرده‌‎اند بپذیریم، پرسشی که بی‌پاسخ باقی می‌ماند این است که چه علل و اهدافی در عقب نشر چنین گزارشی وجود دارد؟
رحمت‌الله نبیل، رییس امنیت پیشین افغانستان، معتقد است که هدف از جعل و نشر این اسناد، قباحت‌زدایی از طالبان و بخشی از پروسه‌ی لابی‌گری‌های استخباراتی در راستای کسب مشروعیت به امارت طالبانی است. او در صفحه تویتر خود نوشته است: «در خیانت و فساد مثلث ملوث (مثلث ارگ) هیچ شکی نیست. نه آن زمان به مردم و جامعه جهانی پنهان بود و نه هم حالا پنهان است؛ اما سوال این‌جا است که چرا همزمان با بیرون دادن راپور صعودِ ۲۴ پله‌ای افغانستان در شاخص جهانی مبارزه با فساد، حالا این‌گونه اسناد به خورد اذهان عامه داده می‌شود؟»
آقای نبیل در ادامه افزوده است که نشر این اسناد را بخشی از پروسه تطهیرگری و قباحت‌زدایی از طالبان می‌داند «تا برملاساختن چهره‌های اشخاص/افراد فاسد جمهوریت و متحدین سابق این کشورها».
توسلی غرجستانی، تحلیل‌گر مسایل سیاسی، اما نشر این اسناد را یک «بازی استخباراتی برای راه‌اندازی پروسه دوحه ۲) خوانده و در صفحه فیسبوک خود نوشته است: «اما طراحان سناریو در اوج فشار جهانی بر حاکمان کابل به خاطر نقض حقوق انسانی زنان و دختران و فشار روزمره بر آنان، به اهداف اولیه‌ی خود رسیدند که انحراف افکار عمومی از موضوع اصلی به این موضوع می‌باشد.» او در ادامه افزوده است: «شاید در روزهای آینده این سناریوسازی به گونه‌ای دیگر ادامه پیدا کند.»
در این گزارش در کنار اشرف غنی، استاد عطامحمد نور و مارشال دوستم نیز به گرفتن رشوت از قطر برای نجنگیدن متهم شده‌اند. از میان این سه تن فقط اشرف غنی به نشر این گزارش واکنش نشان نداده است. عطامحمد نور نوشته است: «مردم هم ما را می‌شناسد و هم‌شرمندگی جهانیانی را که با شکست مفتضحانه، افغانستان و نظام آن را به یک گروه تروریستی تحویل دادند و اینک به خاطر قباحت‌زدایی از آنان و سفیدسازی جنایات طالبان نه تنها به آن‌ها رشوه می‌دهند که رقبای آنان را نیز بدنام می‌سازند.»
بابر فرهمند از نزدیکان جنرال دوستم، ضمن تکذیب این گزارش، به شبکه تی جی ۱ یک ماه فرصت داده است که صحت این اسناد را اثبات کنند و الا اقامه دعوا خواهد کرد.
اگر حسابِ شماری از غوغاسالاران را منتفی کنیم، گفته می‌توانیم که نخبگان سیاسی افغانستان این گزارش را خیلی جدی نگرفتند. زیرا رسانه‌های غربی تقریبا در میان مردم افغانستان اعتبار و جایگاه خود را از دست داده‌اند. زیرا مردم بارها تجربه کرده‌اند که این رسانه‌ها به عنوان بازوی تبلیغاتی دولت‌های غربی عمل کرده و چندان به حقیقت وفادار نیستند، بلکه آن‌چه را منافع استخباراتی کشورهای غربی اقتضا کند، پوشش می‌دهند.
مردم به یاد دارند که روزگاری همین مطبوعات اشرف غنی را دومین متفکر جهان و کرزی را شیک‌پوش‌ترین رییس جمهور دنیا معرفی می‌کردند، اما اکنون که با طالبان توافق‌نامه امضاء کرده‌اند، از ملا برادر به عنوان یکی از صد مرد تاثیرگذار دنیا یاد می‌کنند.

همچنین بخوانید: یک بازرگان ۹۰ ساله از دو هفته پیش در زندان گروه طالبان حبس است

نوشته های مرتبط :