دیروز در اخبار خواندیم که آخرین نیروهای آمریکایی پس از دو دهه در حال ترک عراق و خروج از این کشور هستند.
به یاد نخستین روزهای حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ افتادم.
آمریکا در آن زمان برای لشکرکشی به عراق بهانه کرد که این کشور دارای تسلیحات کشتار جمعی است. بوش، بدون موافقت سازمان ملل و تنها با همراهی انگلیس به رهبری تونی بلر، تهاجم نظامی به این کشور را آغاز کرد.
بر اساس آماری که دانشگاه جانز هاپکینز در سال ۲۰۰۶ منتشر کرد، در پی اشغال عراق، سالانه ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار غیرنظامی کشته شدند. برخی برآوردها مجموع کشته‌شدگان غیرنظامی در طول دوره اشغال را یک میلیون نفر یا بیشتر اعلام کرده‌اند.
آمریکایی‌ها آمدند و شمار زیادی از غیرنظامیان عراقی را کشتند، بدون آن‌که بتوانند ادعای خود درباره وجود سلاح‌های کشتار جمعی در عراق را ثابت کنند.
جنایات دیگری که آمریکا در عراق مرتکب شد نیز هر کدام شرم‌آور و فاجعه‌بار بود؛ از جمله زندان ابوغریب که به یکی از نمادهای شکنجه و رفتارهای ضدانسانی نیروهای آمریکایی تبدیل شد و بدترین اعمال ضدانسانی در آنجا اتفاق افتاد.
این جنایات و پیامدهای اشغال عراق، زمینه‌های مناسبی برای رشد گروه‌های افراطی و در نهایت ظهور داعش در عراق و سوریه فراهم کرد و اتفاقات ناگواری که پس از آن رخ داد نیز از پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم سیاست‌های آمریکا در منطقه بود.
دیروز در خبرها خواندم که ترامپ گفته است: «ما پیروزمندانه از عراق خارج می‌شویم.»
در این زمینه دو نکته قابل یادآوری است:
اول اینکه شما خارج نمی‌شوید، بلکه اخراج شده‌اید.
میان این دو از زمین تا آسمان تفاوت است.
ما باید به یاد داشته باشیم که پارلمان عراق پس از شهادت سردار سلیمانی و ابومهدی المهندس، اخراج نیروهای آمریکایی از عراق را تصویب کرد. پس از آن نیز مبارزان عراقی این مسئله را جدی پیگیری کردند و فشارهای خود را برای خروج نیروهای آمریکایی ادامه دادند.
دیوید پین، افسر سابق ارتش آمریکا، نیز به‌درستی گفته است که ایران و محور مقاومت آمریکا را به خروج نیروهایش از عراق پس از ۲۳ سال وادار کرده‌اند.
حتی او عنوان کرده است که احتمال خروج نیروهای آمریکا از سوریه، کویت و بحرین نیز مطرح است.
نکته دوم اینکه کشتن یک‌ونیم میلیون عراقی و تخریب زیرساخت‌های این کشور پیروزی نیست؛ بلکه شکست است.
شکستی که همیشه در خاطره جهانیان باقی خواهد ماند و تجاوزگری آمریکا به عراق هرگز فراموش نخواهد شد.
آمریکا آمد، عراق را اشغال کرد، هزینه سنگینی بر مردم این کشور تحمیل کرد و پس از بیش از دو دهه، اکنون در حال خروج است. اگر این را پیروزی می‌نامند، باید پرسید پیروزی برای چه کسی و با چه هزینه‌ای؟
تاریخ درباره این جنگ قضاوت خواهد کرد؛ اما مردم عراق و جهان، آنچه را در این سال‌ها بر عراق گذشت، فراموش نخواهند کرد.
