غرور کاذب طالبان و شرمساری آمریکا

دسته: تحلیل
نویسنده: احمد فرزاد
2024/08/18
11:12 ق.ظ
بازدید: 19

پایگاه خبری تحلیلی روایت : در ۲۴ اسد، طالبان سومین سالگرد بازگشت خود به قدرت در افغانستان را جشن گرفتند. این مراسم‌ها، که با نمایش تسلیحات به‌جامانده از نیروهای آمریکایی و ناتو همراه بود، به‌عنوان نمادی از پیروزی این گروه بر ایالات متحده و نیروهای خارجی به نمایش گذاشته شد. طالبان با استفاده از این فرصت، سعی کردند تا از یک سو قدرت خود را به نمایش بگذارند و ز سوی دیگر، بر تسلط خود بر افغانستان تأکید کنند. یکی از برجسته‌‌‌ترین صحنه‌های این مراسم، جشن طالبان در میدان هوایی بگرام بود؛ پایگاهی که به مدت بیست و چند سال به عنوان مهم‌‌‌ترین مرکز فرماندهی و عملیات نیروهای آمریکایی در افغانستان شناخته می‌شد. آنها با برگزاری این مراسم در بگرام، پیام آشکاری از غرور و پیروزی خود را به جامعه جهانی ارسال کردند، که این حرکت آنها برخی مقامات آمریکایی را عصبی و ناراحت کرده‌است.

در ۲۴ اسد، طالبان سومین سالگرد بازگشت خود به قدرت در افغانستان را جشن گرفتند. این مراسم‌ها، که با نمایش تسلیحات به‌جامانده از نیروهای آمریکایی و ناتو همراه بود، به‌عنوان نمادی از پیروزی این گروه بر ایالات متحده و نیروهای خارجی به نمایش گذاشته شد. طالبان با استفاده از این فرصت، سعی کردند تا از یک سو قدرت خود را به نمایش بگذارند و ز سوی دیگر، بر تسلط خود بر افغانستان تأکید کنند. یکی از برجسته‌‌‌ترین صحنه‌های این مراسم، جشن طالبان در میدان هوایی بگرام بود؛ پایگاهی که به مدت بیست و چند سال به عنوان مهم‌‌‌ترین مرکز فرماندهی و عملیات نیروهای آمریکایی در افغانستان شناخته می‌شد. آنها با برگزاری این مراسم در بگرام، پیام آشکاری از غرور و پیروزی خود را به جامعه جهانی ارسال کردند، که این حرکت آنها برخی مقامات آمریکایی را عصبی و ناراحت کرده‌است.

لیندزی گراهام، سناتور ارشد جمهوری‌خواه، یکی از این مقامات بود که به‌شدت از این نمایش قدرت طالبان انتقاد کرد. او این رویداد را «خیلی ناراحت‌کننده و خطرناک» توصیف کرده و طالبان را «نماینده بدترین‌های بشریت» نامید. او همچنین اشاره کرد که دیدن طالبان در حال استفاده از تسلیحات آمریکایی و جشن گرفتن در پایگاهی که زمانی نماد قدرت و نفوذ آمریکا بود، برای بسیاری از آمریکایی‌ها و جامعه جهانی ناراحت‌کننده است.

به باور آگاهان، این جشن برای طالبان فرصتی بود تا نشان دهند که همچنان بر اوضاع مسلط هستند و به‌عنوان پیروز مطلق جنگ، خود را به نمایش بگذارند. اما واقعیت امر این است که طالبان نه با جنگ و نه پیروزی بلکه با یک سازش و معامله توانستند بر افغانستان مسلط شوند. و حالا نیز با چالش‌های خیلی جدیی مثل، عدم مشروعیت داخلی و بین‌المللی، مقاومت نیروهای امنیتی ومردمی افغانستان و عدم توانایی حکومت‌داری امروزی مواجه اند. از جهتی، نباید از نقش آمریکا در فراهم کردن شرایط بازگشت دوباره طالبان در کشور غافل شد. تصمیم آمریکا به خروج سریع و بدون برنامه‌ریزی از افغانستان، یکی از بزرگ‌‌‌ترین اشتباهات دولت جو بایدن بود. خروجی که نه تنها موجب شد طالبان به سرعت کنترل کشور را به دست بگیرند، بلکه دسترسی آنها به تجهیزات نظامی پیشرفته آمریکایی را نیز فراهم کرد. این تجهیزات اکنون برای سرکوب مخالفان و تقویت رژیم طالبان به کار گرفته می‌شوند.

همچنین بخوانید: ملاهبت الله در سفر به شمال افغانستان با رهبران گروه‌های مخالف ازبکستان و چین نیز ملاقات کرده‌است

بسیاری از منتقدان، از جمله جمهوری‌خواهان آمریکا، بایدن را به خاطر این اقدام غیرمسئولانه مقصر می‌دانند. آنها بر این باورند که خروج عجولانه آمریکا منجر به جان باختن ۱۳ سرباز آمریکایی و ۱۸۳ غیرنظامی افغانستانی در حمله تروریستی میدان هوایی کابل شد و کشور را به دست گروهی سپرد که نه تنها دشمن آزادی و حقوق بشر است، بلکه تهدیدی جدی برای امنیت منطقه و جهان به شمار می‌آید. این تصمیمات اشتباه و ناکارآمدی در سیاست‌گذاری‌های آمریکا، موجب فروپاشی دستاوردهای بیست ساله‌ای شد که با هزینه‌های فراوان جانی و مالی به دست آمده‌بودند.

وضعیت حقوق بشر در افغانستان نیز پس از بازگشت طالبان به قدرت به‌شدت تضعیف شده‌است. زنان و دختران افغانستان که در دوران حضور نیروهای بین‌المللی به‌تدریج از حقوق بیشتری برخوردار شده‌بودند، اکنون با محرومیت‌های شدید از آموزش و کار مواجه شده‌اند. طالبان با اجرای سیاست‌های سختگیرانه و محدودکننده خود، به‌ویژه علیه زنان، به دنبال بازگشت به دوران گذشته هستند. آزادی بیان در کشور به‌شدت محدود شده و هرگونه مخالفت یا اعتراض با واکنش سخت طالبان مواجه می‌شود. خشونت‌های قومی و مذهبی نیز افزایش یافته و فضای ترس و ناامنی بر جامعه افغانستان حاکم شده‌است.

در نهایت، باید گفت که جشن گرفتن «روز فتح» توسط طالبان و نمایش غرور کاذب پیروزی با تسلیحات آمریکایی، بیشتر به معنای فروپاشی ارزش‌های انسانی و حقوق بشری در افغانستان است. آمریکا، با خروج ناگهانی و بدون برنامه‌ریزی، در یک معامله به طالبان اجازه داد تا بار دیگر بر سرنوشت مردم افغانستان مسلط شوند و جامعه‌ای را که در حال حرکت به سوی پیشرفت بود، به دوران تاریک گذشته بازگردانند. این رویدادها یادآور نیاز فوری جامعه جهانی به بازنگری در استراتژی‌های خود در قبال افغانستان و مسئولیت‌پذیری در برابر تصمیمات گذشته‌است. مردم افغانستان امروز، بیش از هر زمان دیگری، به حمایت‌های بین‌المللی در زمینه‌های سیاسی و امنیتی نیاز دارند تا بتوانند از سایه طالبان خارج شوند و به سمت آینده‌ای بهتر حرکت کنند.

همچنین بخوانید: طالبان مانع گفتگوی کرزی با فرانس 24 شدند

نوشته های مرتبط :