امنیت منطقهای در آسیای جنوبی، بیش از هر چیز، به نوع تعامل کشورهای همسایه با یکدیگر بستگی دارد. افغانستان و پاکستان، بهعنوان دو کشور هممرز با پیوندهای تاریخی، قومی و فرهنگی، میتوانستند الگوی همکاری و همزیستی منطقهای باشند. اما در عمل، سیاستهای مداخلهجویانه و بلندپروازانهی اسلامآباد در قبال افغانستان، نهتنها این فرصت را از میان برد، بلکه بذر بیاعتمادی، خشونت و افراطگرایی را در سراسر منطقه پاشید. امروز پاکستان در شرایطی قرار گرفته است که باید هزینهی تصمیمهای نادرست و بازیهای خطرناکش با گروههای افراطی را بپردازد؛ هزینهای که شاید دیر، اما حتمی بود. ملت افغانستان، بهویژه نیروهای دموکراسیمحور،
