در حالیکه رژیم حاکم در افغانستان طی ماههای اخیر بارها از «مهار فساد» و «پاکسازی ادارات» سخن گفتهاند، گزارشهای میدانی و روایتهای روزمرهٔ شهروندان، تصویر متفاوتی را ترسیم میکند. تازهترین نشانه، سخنان رهبر طالبان است که از کارمندان خواسته پول مالیات و عواید گمرکی را هدر ندهند؛ هشداری که بهخودی خود، وجود مشکل را تأیید میکند. این تناقض میان ادعا و واقعیت، پرسشی جدی را پیش میکشد: اگر فساد مهار شده، چرا نیاز به چنین تذکراتی همچنان پابرجاست؟ پاسخ را باید در شکاف عمیقی جستوجو کرد که میان روایت رسمی و تجربهٔ زیستهٔ مردم شکل گرفته است. فساد ساختاری
