همین لحظهی اکنون؛همهی غمها و دردهای این روزها یکسو؛ اما رقصیدن و ابراز شادی امامعلی رحمان در جشن استقلال کشور اش از منظر اجتماعی، قابل تامل و حتی تحسینبرانگیز است. رقص او فقط یک حرکت برای شادی نیست؛ نوعی نمایش عمومی عشق به میهن، احساس تعلق و پیوند عاطفی با سرزمین است. جامعه فقط با قانون و نهاد ساخته نمیشود؛ با احساس تعلق نیز ساخته میشود. انسان وقتی خود را متعلق به یک سرزمین بداند، وطن برایش صرفا یک محدودهی جغرافیایی نیست؛ بخشی از هویت اجتماعی اوست. بدبختانه مشکل ما این است که در نهاد آموزش و پرورش مان
