«غرب کابل» در دو دههٔ گذشته برای بسیاری از ناظران، نه صرفاً یک جغرافیا، بلکه بهعنوان یکی از کانونهای فرهنگی پایتخت شناخته میشد؛ منطقهای که در آن، دانشگاهها، مراکز آموزشی، کتابفروشیها و نهادهای علمی و فرهنگی، بیشتر از مراکز تجاری و بازارهای مصرفی جلوهگری میکردند. در میان نمادهای برجستهٔ این شکوه فرهنگی، «حوزه علمیه خاتمالنبیین» جایگاهی ویژه داشت؛ مرکزی علمی که در نزدیکی دهمزنگ، لیسه حبیبیه و در امتداد مسیر پارلمان افغانستان قرار گرفته بود. هر رهگذری که از این مسیر عبور میکرد، بیاختیار با عظمت معماری و حضور پررنگ این مجموعه روبهرو میشد؛ حضوری که تحسین بسیاری را
