یک سال میشود که از خودم میپرسم چرا ادبای مصر مانند طه حسین، حسین هیکل و علی عبدالرازق و امثال آنها از نوشتن در بارهای «تجدید» دست برداشتهاند؛ موضوعی که چندسال پیش به آن رو آوردند و پژواک نوشتههای شان به سراسر جهان عرب رسید. حرکت آنها قوی نیز بود. چرا وضعیت ادبی در مصر پس از این همه سر وصدا راکد ماندهاست؟ پاسخ این پرسشها را پیدا نمیکردم تا اینکه با استاد بزرگ شیخ علی عبدالرازق، نویسنده کتاب «الإسلام و أصول الحکم» معرفت حاصل کردم. پرسشهای خودم را با او در میان گذاشتم. گفت فردا بیایید باهم در
