یکی از واقعیتهای نگرانکننده امروز گرفتار شدن بخشی از نخبگان تاجیکتبار در چرخه اختلافات داخلی رقابتهای فرسایشی و منازعات کمثمر است در حالی که شرایط سیاسی و اجتماعی افغانستان بیش از هر زمان دیگری نیازمند خرد جمعی انسجام و نگاه فراتر از مرزهای محلی است. جامعهای که سرمایههای فکری و انسانی آن به جای همافزایی صرف تقابل و تخریب متقابل شود به تدریج توان تأثیرگذاری خود را از دست میدهد. در حالیکه برخی جریانها با برنامهریزی، اتحاد و تعریف اهداف مشترک برای آینده خود تلاش میکنند بخشی از نیروهای تاجیکتبار هنوز درگیر تقسیمبندیهای منطقهای و رقابتهای درونگروهی هستند. برجسته
