پس از ماهها درگیری در خاورمیانه، جهان روز جمعه شاهد مراسم مهم آزادیخواهی و ادای احترام به مردی بود که در برابر زورگوترین تفکر لیبرال رادیکال، یکتنه ایستاده بود.
در خاورمیانه، رهبر فقید ایران تنها قربانی راه آزادیخواهی نیست، بلکه شخصیتهای مهم و تأثیرگذار دیگری چون عمر مختار، یاسر عرفات، یحیی سنوار، حسن نصرالله، رهبر فقید حزبالله لبنان، احمدشاه مسعود و هزاران انسان نامدار و گمنام، در این مبارزه آزادیخواهانه در برابر اشغالگران مدرن جام شهادت نوشیدند؛ اما شهادت رهبر فقید جمهوری اسلامی، در عصر حاضر و در اثر جنگ نامتوازن، از تأثیرگذارترین آنها است.
ترامپ و حامیان جنایتپیشهاش باور داشتند که با تفکر زور و گلوله، اهداف استعماری خود را در خاورمیانه به پیروزی میرسانند؛ اما کور خواندند. نظمی که برای به بردگی کشاندن ملتها طراحی کرده بودند، آهستهآهسته فرو ریخت.
شهادت رهبر ایران، در کنار فقدان عظیم برای امت اسلامی، یک پیام مهمتر نیز داشت و آن اینکه نقطه وصل تفکر آزادیخواهی، آزاداندیشان جهان هستند. از شرق تا غرب، همه ملتهایی که پس از دو جنگ جهانی قربانی اهداف استعماری، جنگهای نیابتی و اشغالگری آشکار آمریکا شدند، از شهادت سید علی خامنهای درس آزادی و ایستادگی گرفتند.
امروز مقامات عالیرتبه سیاسی و نظامی از کشورهای مختلف جهان به پیکر رهبر فقید ادای احترام میکنند. در میان آنان، گریه و سوگواری مقام عالیرتبه روسیه دیده میشود؛ کشوری که چند سال است به دلیل جاهطلبی و تمامیتخواهی امپریالیسم، درگیر جنگ است و دو ملت برادر روس و اوکراین قربانی میدهند. حضور مقامات حزبالله لبنان، بهویژه خانواده رهبر فقید حزبالله، حوثیهای یمن، حشد الشعبی و جریانهای آزادیخواه افغانستان، همگی گویای یک مسئله است: افتخارات بهدستآمده ایران در جنگ با آمریکا و اسرائیل، منحصر به ملت ایران نبوده، بلکه همگان نسبت به آن احساس غرور و افتخار دارند.
از واقعیت نگذریم؛ آنقدر که شهادت رهبر، عامل اتحاد، انسجام و تمثیل وحدت در درون ایران تأثیرگذار واقع شد، مبارزات فرهنگی و نوشتارهای وی مؤثر واقع نشده بود.
همینگونه، زمانی که ایرانیان با تفکر غربی خواستار مداخله بشردوستانه آمریکا در امور ایران بودند، وقتی ۱۶۸ طفل مکتب میناب توسط موشک تاماهاوک به شهادت رسیدند، امیدشان از «عمو ترامپ» به هم ریخت. امروز همان افرادی که شعار «جاوید شاه» سر میدادند، در فقدان رهبر، در کنار تابوتش اشک حسرت و ندامت میریزند.
رهبران استثنایی با خصلتهای وطندوستی، شجاعت و دلیری، در تاریخ بشر بسیار بهندرت یافت میشوند؛ اما برعکس، رهبران خودفروخته و اجنت غرب بیشترند. صد رهبر خودفروخته را با تار موی یک فرد آزادیخواه برابر نکنید.
شاید امروز خامنهای در میان امت مسلمان و آزادیخواهان نباشد، اما مکتب و راهی که او ترسیم کرد، حقاً بساط استعمار را از خاورمیانه برخواهد چید.
روزی هیچکس فکر نمیکرد آمریکا در کوبا شکست بخورد، اما اتفاق افتاد. در دهههای هفتاد و هشتاد میلادی نیز هیچ انسانی باور نداشت که بساط کمونیسم در افغانستان برچیده شود؛ اما با رشادت و پایمردی قهرمان ملی، احمدشاه مسعود فقید، ستونهای قدرت و زور آنان از میان رفت.
من به ثمر دادن خون و آرمان شهدا و رهبران دلیر سخت باورمندم؛ مشروط بر اینکه بازماندگان آنان از خط فکریشان عدول نکرده و ثابتقدم گام بردارند.
روح رهبر فقید ایران شاد و یادش گرامی باد.
