امروز در شهر استراسبورگ- فرانسه، جمعی از فعالین حقوق بشر، فعالین مدنی و شهروندان افغانستان با برپایی گردهمایی اعتراضی و از سکوت در برابر آنچه در افغانستان جریان دارد، ابراز نگرانی کردند و خواهان به رسمیتشناختنآپارتایدجنسیتی در افغانستان شدند.
از زمان بازگشت ط-البان به قدرت در سال ۲۰۲۱، زنان و دختران افغان بهگونهٔ فزاینده حقوق و آزادیهای خود را از دست دادهاند.
بر اساس گزارش چندین نهاد مدافع حقوق بشر، بیش از ۱۵۰۰ روز پس از بازگشت ط-البان به قدرت، ۴۳۴ فرمان و تصمیم مغایر با حقوق بشر صادر شده است که از میان آنها ۱۶۶ مورد مستقیماً زنان و دختران را هدف قرار میدهد.
فعالین حقوق بشر و شهروندان افغانستان مقیم در این شهر متحدانه و یکصدا با بیان اینکه زنان افغان از حق آموزش، کار و بسیاری از آزادیهای اساسی محروم شدهاند، آنان همچنان بهطور روزافزون از حضور و مشارکت در زندگی عمومی کنار گذاشته میشوند.
این وضعیت عادی نیست.
این وضعیت قابل پذیرش نیست.
ما باور داریم که این تنها تبعیض نیست.
بلکه نظامی است دیکتاتور که زنان را صرفاً به دلیل زن بودن از جامعه حذف میکنند، آنان خواهان بهرسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان شدند.
شهروندان افغانستان نیز همبستگی خود را با زنان هرات و با تمامی زنان افغان که با وجود دشواریها همچنان از حقوق خود دفاع میکنند، ابراز نموند.
آنان نیز گفتند که؛ ما نمیپذیریم که نقض حقوق زنان به یک واقعیت عادی، پذیرفتهشده یا فراموششده تبدیل شود،
فعالین حقوق بشر با بیان اینکه، حقوق زنان هر روز در افغانستان نقض میشود، اما در عوض نمایندگان ط-البان برای شرکت در نشستها و دیدارهای بینالمللی دعوت میشوند، عميقا ابراز نگرانی نمودند.
آنان از نهادهای اروپایی خواهان جواب دهی شفاف شدند که چرا به نمایندگان ط-البان جایگاه و فرصت حضور میدهند، در حالیکه زنان افغان همچنان حقوق خود را از دست میدهند.
آنان تأکید کردند که حقوق زنان باید در محور هرگونه تصمیمگیری درباره افغانستان قرار داشته باشد.
فعالین حقوق بشر، حقوق زنان و شهروندان افغانستان مقیم در فرانسه، خواستار رعایت موارد زیر از سوی حکومت فرانسه و اتحادیه اروپا شدند.
– بهرسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان.
– حمایت از زنان افغان و مدافعان حقوق بشر.
– دفاع از حقوق زنان و دختران در تمامی سیاستها و تصمیمهای مرتبط با افغانستان.
– توجه ویژه به وضعیت زنان هرات.
– شفافیت بیشتر از سوی نهادهای بینالمللی در روابط و تعاملاتشان با نمایندگان طالبان.
اعضاء این گردهمایی اعتراضی، اعلام کردند که زنان افغان تنها نیستند.
مبارزه آنان، مبارزه ما نیز هست.
آزادی آنان، آزادی ما نیز هست.
زیرا حقوق زنان، حقوق بشر است.
و زیرا سکوت در برابر بیعدالتی هرگز راهحل نیست.
و با تمامی زنانی که با وجود ترس و فشار، همچنان به مقاومت ادامه میدهند.
معترضین از جامعه جهانی خواستند که روی خود را از افغانستان و زنان افغان برنگرداند.
ما به همبستگی واقعی نیاز داریم.
ما نیاز داریم که از حقوق زنان افغانستان با همان قدرت و جدیتی دفاع شود که در هر نقطه دیگر جهان از حقوق زنان دفاع میشود.
در اخیر نیز جمعی از فعالین حقوق زنان، حقوق بشر و شهروندان افغانستان مقیم در فرانسه با شعار اینکه پیام ما ساده است،خطاب به سازمان های بین المللی مدافع حقوق زن و حقوق بشر و اتحادیه اروپا، بیان کردند که؛
زنان افغانستان را فراموش نکنید.
دختران افغانستان را فراموش نکنید.
هرات را فراموش نکنید.
و مردم افغانستان را فراموش نکنید.
شاه پور نایب زاده
