از کوچه‌های کابل تا خیابان‌های برلین؛ مسئولیت چهره‌ای که ارائه می‌کنیم

دسته: تحلیل
نویسنده: حکیم حکمت
1404/05/13
3:03 ب.ظ
بازدید: 14

پایگاه خبری تحلیلی روایت : چند روزی‌ست که در شبکه‌های اجتماعی تصاویری از شماری از جوانان افغانستانی ساکن اروپا دست به دست می‌شود؛ جوانانی که با لباس‌های محلی، دمپایی، گاه شلوارهای نظامی و موهای بلند، در خیابان‌ها و اماکن عمومی کشورهای اروپایی قدم می‌زنند.انتشار این تصاویر واکنش‌های گسترده‌ای را در میان کاربران افغانستانی در فضای مجازی برانگیخته است. اغلب این واکنش‌ها بر لزوم رعایت آداب و فرهنگ جامعه میزبان تأکید دارند.نگرانی اصلی کاربران این است که چنین پوششی، که حتی در خود افغانستان نمادی از بی‌توجهی و لاابالی‌گری تلقی می‌شود، ممکن است چهره مهاجران و پناهجویان را مخدوش کند و به دستاویزی برای تقویت گفتمان مهاجرستیزان بدل گردد.شاید برخی با تکیه بر آزادی‌های فردی موجود در جوامع غربی، این نگرانی‌ها را بی‌اساس بدانند. اما واقعیت تلخ این است که امروزه در بسیاری از کشورهای غربی، موجی سهمگین از مهاجرستیزی در حال وزیدن است. در برخی کشورها حتی جناح‌های راست افراطی، که در دشمنی با مهاجران سابقه‌ای طولانی دارند، زمام قدرت را در دست گرفته‌اند.

چند روزی‌ست که در شبکه‌های اجتماعی تصاویری از شماری از جوانان افغانستانی ساکن اروپا دست به دست می‌شود؛ جوانانی که با لباس‌های محلی، دمپایی، گاه شلوارهای نظامی و موهای بلند، در خیابان‌ها و اماکن عمومی کشورهای اروپایی قدم می‌زنند.

انتشار این تصاویر واکنش‌های گسترده‌ای را در میان کاربران افغانستانی در فضای مجازی برانگیخته است. اغلب این واکنش‌ها بر لزوم رعایت آداب و فرهنگ جامعه میزبان تأکید دارند.

نگرانی اصلی کاربران این است که چنین پوششی، که حتی در خود افغانستان نمادی از بی‌توجهی و لاابالی‌گری تلقی می‌شود، ممکن است چهره مهاجران و پناهجویان را مخدوش کند و به دستاویزی برای تقویت گفتمان مهاجرستیزان بدل گردد.

شاید برخی با تکیه بر آزادی‌های فردی موجود در جوامع غربی، این نگرانی‌ها را بی‌اساس بدانند. اما واقعیت تلخ این است که امروزه در بسیاری از کشورهای غربی، موجی سهمگین از مهاجرستیزی در حال وزیدن است. در برخی کشورها حتی جناح‌های راست افراطی، که در دشمنی با مهاجران سابقه‌ای طولانی دارند، زمام قدرت را در دست گرفته‌اند.

یکی از مؤلفه‌های اصلی راست افراطی، تبلیغات مسموم علیه مهاجران آسیایی و آفریقایی‌ست. آنان بحران مهاجرت را با عبارت‌هایی چون “هجوم بربرها” توصیف می‌کنند و با استناد به سخنان هواری بومدین، رئیس‌جمهور پیشین الجزایر و از چهره‌های برجسته جنبش عدم تعهد، آن را شکلی نوین از استعمارگری می‌خوانند.

بومدین روزی پیش‌بینی کرده بود که مردمان فقیر جنوب، برای بقا، سرزمین‌های شمالی و توسعه‌یافته را به عنوان مقصد برمی‌گزینند. اکنون راست‌گرایان افراطی با بهره‌گیری از همین پیش‌بینی، موج مهاجرت را تلاشی برای استعمار معکوس می‌خوانند؛ گویی مهاجران گرسنه‌ای هستند که آمده‌اند تا فرهنگ، هویت و ساختار جوامع اروپایی را در خود غرق کنند.

این دیدگاه‌ها به‌روشنی غیرانسانی، نژادپرستانه و خطرناک‌اند، اما باید پذیرفت که هر رفتار مهاجران که نشانه‌ای از عدم ادغام در جامعه میزبان تلقی شود، می‌تواند آب به آسیاب این تبلیغات بریزد.

پوشیدن لباس‌هایی که در نگاه جوامع اروپایی با تصاویری چون طالبان یا گروه‌های بنیادگرا تداعی می‌شود، به‌ویژه در خیابان‌های پاریس، برلین یا لندن، نه تنها کمکی به تصویر مهاجران نمی‌کند، بلکه این ذهنیت را تقویت می‌کند که مهاجران نه تنها حاضر به پذیرش فرهنگ میزبان نیستند، بلکه در تلاش‌اند بافت فرهنگی جوامع غربی را تغییر دهند.

از این‌رو، شایسته است مهاجران افغانستانی در اروپا با درک حساسیت‌ها، به گونه‌ای رفتار کنند که نشان‌دهنده احترام، هوشمندی اجتماعی و تلاش برای هم‌زیستی سازنده باشد؛ نه آنکه ناخواسته بهانه‌ای به دست جریان‌های مهاجرستیز بدهند.

تصویر ما در آینه جامعه میزبان، نه تنها سرنوشت فردی ما را رقم می‌زند، بلکه بر نگاه جهانیان به یک ملت تأثیرگذار است.

نوشته های مرتبط :