بدخشان و بازی‌های زیرکانه‌ی طالبان

دسته: تحلیل
نویسنده: اهورا عصیان
1404/04/11
10:42 ق.ظ
بازدید: 13

پایگاه خبری تحلیلی روایت : پس از حاکمیت مطلقه‌ای طالبان بر افغانستان که چهار سال از این روند و معامله‌ای ننگین و پیروزی چماق و سیاهی بر میدان سیاسی دموکراتیک می‌گذرد، بدخشان هنوز از چشم‌انداز رهبری و نظام طالبانی سرزمین فتح ناشده باقی مانده است، این خلأ برای رهبری طالبان از روز حاکمیت شان تا حالا که من این سطرها را می‌نویسم، جزء از برنامه‌های کلان استراتژیک و راهبردی و تکمیل ناشده در رده‌های تصمیم‌گیری تلقی می‌شود.

پس از حاکمیت مطلقه‌ای طالبان بر افغانستان که چهار سال از این روند و معامله‌ای ننگین و پیروزی چماق و سیاهی بر میدان سیاسی دموکراتیک می‌گذرد، بدخشان هنوز از چشم‌انداز رهبری و نظام طالبانی سرزمین فتح ناشده باقی مانده است، این خلأ برای رهبری طالبان از روز حاکمیت شان تا حالا که من این سطرها را می‌نویسم، جزء از برنامه‌های کلان استراتژیک و راهبردی و تکمیل ناشده در رده‌های تصمیم‌گیری تلقی می‌شود.
این فکر در نظام طالبانی برای حاکمیت تک تازانه‌ی طالبان به یک واقعیت محسوس و در عین حال درد سر بزرگ تبدیل شده‌است، که روح سرکش، آزادی‌خواهی و مغرورانه‌ی پامیر(بدخشان) و مردمان حوالی آنرا چگونه بر صلیب تسلیم و تعظیم بکشند؟ تا اطاعت از طالبان جنوب را بپذیرند، این نوع بینش و درخواست، آن چیزی است، که در برگ‌های تاریخ و گفتمان‌های تاریخی، از ناممکنات و محالات انکار ناپذیر روایت شده‌است، زیرا طالبان جنوب این موضوع برای‌شان بسیار روشن و واضح است، آب مردم بدخشان و طالبان جنوب در یک جوی نمی‌رود، به همین دلیل باید بدخشان را کتله‌ی رهبری طالبان، سرزمین فتح ناشده حساب کنند، که این امر در چند سال حاکمیت طالبان و عدم پذیرش سلطه‌جویی شان در بدخشان به مراتب با کنش و واکنش مردم این خطه مواجه بوده‌است.
رویکرد طالبان در خط مبارزه با بدخشان، پنجشیر، اندراب، شمالی و… از زمان اشغال افغانستان تا امروز؛ نسبت به سایر ولایات متفاوت بوده‌است و البته در مورد بدخشان، نسبت به همه‌ی ولایات این نوع نگرش و رفتار متفاوتر و بسیار خاموشانه و برنامه ریزی شده‌‌ بوده‌است. که این نوع برخوردها و و رویکردها، برای رام ساختن بدخشان، در زیرا ساطور استبداد قبیلوی و سازگاری با طالبان جنوب، گاهاً خود را؛ در سایه‌ای معدن، گاهی مبارزه با خشخاش، گاهی برکناری و عدم صلاحیت طالبان تاجیک‌تبار بدخشانی، گاهی در سایه‌ای علف‌چر و مال‌چر، گاهی در تک‌قومی ساختن اراده‌ای محلی بدخشان، خودش را بازتاب داده است.
در واقع خود طالبان هم می‌دانند، که همه‌ی این مسایل صِرف ابزاری برای سرکوب قامت بلند و آزادخواهی بدخشانیان است و بس! و اِلّا اینکه نوع مبارزه با کشت و مزارع خشخاش در بدخشان با هلمند و سایر ولایات جنوبی، برای همه آشکاراست. در حقیقت تمام تلاش رهبری طالبان علیه‌ بدخشان و بدخشانیان سرکوب آنهاست، تا در محور و مدار سلطه‌جویی طالبان جنوب سر تسلیم فرو کنند، که از بدخشان و بدخشانیان چنین چیزی بعید است.
اگر چنین نباشد، این چگونه مبارزه با کشت خشخاش است، که همه ساله از مردم ملکی و محلی بدخشان، قربانی می‌گیرد و در هلمند و ولایات جنوب، کارخانه‌های تولید مواد مخدر زیرا حمایت و شراکت خود طالبان فعالیت می‌کند؟ همین تفاوت‌ها و برخوردهای دوگانه‌ای طالبان است که مردم بدخشان را وارد می‌کنند از کشت و مزارع خود دفاع کنند و این دفاع همیشه با گلوله‌ای طالبان جنوب بر فرق مردم محلی و ملکی بدخشان، پاسخ داده‌ شده‌است.
طالبان باید بدانند، که دیر یا زود بدخشان بر حاکمیت مطلقه‌ای آنها پشت خواهند کرد و برابر شان ایستاد خواهند شد، این تا رضایتی از الان نیست؛ بلکه از زمان حضور طالبان پشتون جنوب در بدخشان تا امروز، بارها و بارها با قیام و ایستادگی مردم بدخشان روبرو شده‌است، این مهم برای جماعت طالبان تاجیک‌تبار بدخشانی، که در تبانی با طالبان پشتون جنوب بر فرق و سینه‌ایمردم خود شلیک می‌کنند، تا پیش‌خدمتی به امارت افغانی_اسلامی کرده باشند، نیز باید روشن باشد که حاکمیت با کفر دوام خواهد آورد، اما با ظلم هرگز.

همچنین بخوانید: دیدار سرپرست وزارت خارجه ط-البان با رییس یوناما

نوشته های مرتبط :