زنان؛ صدای حقیقت و عدالت

دسته: تحلیل
نویسنده: ملیحه افضلی
1403/06/10
11:26 ق.ظ
بازدید: 34

پایگاه خبری تحلیلی روایت : از دیدگاه اسلام، هر فردی، فارغ از جنسیتش، مؤظف است که در برابر ظلم، نابرابری وبی‌عدالتی سخن بگوید. بنابراین، زن‌ها نباید از بیان نظرات خود در فضای عمومی هراسان باشند و حکومت باید فضایی فراهم کند که صدای آنان به خوبی شنیده شود. خاموش‌ بودن‌زن، نه‌تنها فشار‌ یک‌نوع قانون‌اجباری بر‌ زن محسوب‌می‌شود، بلکه از‌مرد‌«افغان» یک‌موجود شهوت‌انگیز، هوس‌ران و‌حیوان‌صفت درست‌کرده‌اند. به‌تر این‌است، بر‌گردیم به‌زمان‌جاهلیت(قبل‌از‌اسلام) وزنان را‌زنده‌ به‌گور کنید. زن‌ تا‌چه زمانی هویت‌اش پنهان بماند، صدای‌اش خاموش‌باشد، از‌تحصیل‌محروم‌شود، صورت‌زیبا‌اش پوشیده‌باشد و… زن‌ها حق دارند که به عنوان اعضای فعال جامعه در همه عرصه‌ها، از جمله در بیان نظرات و اندیشه‌های خود شرکت کنند. این شامل حق آنها برای صحبت کردن، خواندن، تدریس و مشارکت در گفت‌وگوهای اجتماعی و سیاسی است. «اسلام به زنان حق آزادی بیان و مشارکت اجتماعی داده است و این حق نباید به بهانه‌های بی‌اساس و تفسیرهای محدودکننده گرفته شود.»

از دیدگاه اسلام، هر فردی، فارغ از جنسیتش، مؤظف است که در برابر ظلم، نابرابری وبی‌عدالتی سخن بگوید. بنابراین، زن‌ها نباید از بیان نظرات خود در فضای عمومی هراسان باشند و حکومت باید فضایی فراهم کند که صدای آنان به خوبی شنیده شود.
خاموش‌ بودن‌زن، نه‌تنها فشار‌ یک‌نوع قانون‌اجباری بر‌ زن محسوب‌می‌شود، بلکه از‌مرد‌«افغان» یک‌موجود شهوت‌انگیز، هوس‌ران و‌حیوان‌صفت درست‌کرده‌اند.
به‌تر این‌است، بر‌گردیم به‌زمان‌جاهلیت(قبل‌از‌اسلام) وزنان را‌زنده‌ به‌گور کنید.
زن‌ تا‌چه زمانی هویت‌اش پنهان بماند، صدای‌اش خاموش‌باشد، از‌تحصیل‌محروم‌شود، صورت‌زیبا‌اش پوشیده‌باشد و…
زن‌ها حق دارند که به عنوان اعضای فعال جامعه در همه عرصه‌ها، از جمله در بیان نظرات و اندیشه‌های خود شرکت کنند. این شامل حق آنها برای صحبت کردن، خواندن، تدریس و مشارکت در گفت‌وگوهای اجتماعی و سیاسی است. «اسلام به زنان حق آزادی بیان و مشارکت اجتماعی داده است و این حق نباید به بهانه‌های بی‌اساس و تفسیرهای محدودکننده گرفته شود.»
در واقع، سکوت زنان در برابر مسائل مهم اجتماعی و سیاسی نه تنها موجب از دست رفتن صدای نیمی از جامعه می‌شود، بلکه ممکن است به تضعیف کل جامعه بیانجامد. زن‌ها، مانند مردان، دارای بینش‌و توانایی‌های منحصر به فردی هستند که می‌تواند به پیشبرد جوامع کمک کند.
در نهایت، صدای «زن» نه تنها عورت نیست، بلکه جزء مهمی از مشارکت اجتماعی و فرهنگی است که نباید نادیده گرفته شود. سکوت زنان به معنای خاموشی صدای حقیقت و عدالت است، این خاموشی نباید به هیچ وجه تحمیل شود.
طالب؛ نخست‌زنان را از‌کار منع‌کرد وما‌شعار دادیم که‌زنان حق‌ کار‌ دارند.
در‌ادامه صنف‌ها ره‌ به‌مرد و زن تقسیم‌کرد و ما‌ اعتراض کردیم که‌آموزش مختلط حق‌جوانان‌است.
همین‌گونه بستن‌دانشگاه‌، پارک‌ها، آرایش‌گاه و[…]
این‌گونه سیاست‌ها و اقدامات نه تنها نقض آشکار حقوق بشر است، بلکه به تضعیف کل جامعه منجر می‌شود. وقتی زنان از کار، آموزش و مشارکت در زندگی عمومی منع می‌شوند، جامعه از نیمی از نیروی انسانی و فکری خود محروم می‌شود و این به رکود اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی منجر می‌گردد. مقابله با چنین محدودیت‌هایی نیازمند آگاهی‌بخشی، تلاش‌های بین‌المللی و مقاومت داخلی است تا حقوق زنان به عنوان نیمی از جامعه حفظ و تقویت شود.
اگر‌صدای‌زن عورت است، شنیدن‌آن هم‌ برای«طالب» حرام‌است، به‌تر همین‌است که‌‌‌نه‌تنها از شنیدن صدای زنان در محیط‌های عمومی خودداری کند، بلکه باید از هر نوع محتوایی که توسط زنان ارائه می‌شود، از جمله: اخبار و گزارش‌های تلویزیونی و رادیویی نیز پرهیز کند.
برای مثال: اگر چنین فردی به دیدگاه خود وفادار باشد، باید از مشاهده یا شنیدن اخبار «بی‌بی‌سی» یا هر شبکه دیگری که گویندگان زن دارند، اجتناب کند. این بدان معناست که بخش بزرگی از اطلاعات و اخبار جهان را که از طریق [زنان] ارائه می‌شود، از دست خواهد داد.
به‌قول سیمون دو بووار – فیلسوف و فمینیست:
“زنان باید حق آزادی بیان داشته باشند تا بتوانند آینده خود را شکل دهند.”
این نقل قول‌نشان‌دهنده‌ی اهمیت و ضرورت حق آزادی بیان برای زنان است، به‌عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق انسانی و اجتماعی آنان.
هر‌شخص‌حق دارد صدا‌بلند کند وآزادانه حق‌‌خواهی کند، «به‌شمول زن‌ها که با‌خاموش کردن آن‌ها نمی‌توان این‌حق را از آن‌ها گرفت.»