در خطابهای تازه، پاپ از پیروان و حتی منتقدان خود خواست که از او انتقاد کنند؛ تأکید کرد که نقد را میشنود، به آن میاندیشد و آن را بخشی از مسئولیت خود بهعنوان یک رهبر دینی میداند. این رویکرد، در سنت فکری مسیحیت معاصر، بهویژه پس از تحولات کلیسا در قرن بیستم، ریشه دارد؛ جایی که اقتدار دینی تلاش کرده است خود را با مفهوم پاسخگویی و گفتوگو همنوا سازد. در سوی دیگر این جهان، در افغانستان، ساختاری سیاسی–دینی وجود دارد که در آن، رهبر خودخواندهٔ طالبان، هبتالله آخندزاده، بهعنوان «امیرالمؤمنین» معرفی میشود؛ شخصیتی که نه در فضای عمومی
