استقبال رسانهای دونالد ترامپ از دو نظامی کشتهشده آمریکا در اردن، نه یک «سوگواری ملی»، بلکه بخشی از یک عملیات فریب رسانهای بود؛ تلاشی برای پنهانسازی واقعیتی بسیار بزرگتر: تلفات گسترده و پنهانشده آمریکا پس از نقض تفاهمنامه، که بنا بر روایت رسمی سپاه پاسداران، بیش از ۲۰۰ کشته بوده است.
ترامپ با حضور در فرودگاه و ایستادن کنار تابوت دو نظامی آمریکایی، در ظاهر میخواهد پیام «اقتدار»، «همدلی با نیروها» و «شفافیت» را منتقل کند. اما این نمایش دقیقاً زمانی رخ میدهد که روایتهای رسمی آمریکا درباره تلفات واقعی، با پرسشهای جدی روبهرو شدهاند.در چنین شرایطی، برجستهسازی دو کشته، یک تکنیک کلاسیک عملیات روانی است:
«کوچکسازی بحران بزرگ، با بزرگنمایی یک رویداد کوچک و قابل کنترل».
این همان چیزی است که بسیاری از تحلیلگران آن را فریمسازی انتخابی مینامند؛ یعنی انتخاب یک تصویر محدود برای پوشاندن یک واقعیت وسیعتر.
فریمسازی رسانهای عملیات_روانی:
سخنگوی سپاه پاسداران اعلام کرده است که:در حملات به مراکز آمریکایی، ۸ پایگاه مورد اصابت قرار گرفته که تنها در یک پایگاه، ۲۰ سوله نابود شده و تعداد کشتههای آمریکا در عملیات «نصر۲» بیش از ۲۰۰ نفر بوده و تعداد مجروحان «بسیار بیشتر» از این رقم است. و مهمتر از همه: «آمار آمریکاییها دروغ محض است»این ارقام، اگر حتی بخشی از آن صحیح باشد، نشان میدهد که آمریکا با یک شکست عملیاتی سنگین مواجه شده است؛ شکستی که پنهانسازی آن برای دولت ترامپ، هم از منظر داخلی و هم از منظر نظامی، حیاتی است.
در چنین شرایطی، نمایش فرودگاهی ترامپ، کارکردی کاملاً روشن دارد:
جایگزین کردن یک روایت کوچک، احساسی و قابل مدیریت، با یک واقعیت بزرگ، پرهزینه و غیرقابل پنهانسازی.
چرا ترامپ به این نمایش نیاز دارد؟سه دلیل اصلی وجود دارد:
۱. مدیریت افکار عمومی داخلی:
جامعه آمریکا تحمل شنیدن تلفات سنگین را ندارد. ترامپ با برجستهسازی دو کشته، تلاش میکند ذهن مردم را از «ابعاد واقعی خسارت» دور کند.
۲. جلوگیری از بحران سیاسی در واشنگتن:
تلفات گسترده میتواند به بحران در کنگره، فشار رسانهها و حملات سیاسی علیه ترامپ منجر شود. نمایش فرودگاهی، یک سپر روانی برای کاخ سفید است.
۳. بازسازی چهره فرماندهی:
ترامپ پس از چند شکست عملیاتی، نیاز دارد خود را «در کنار نیروها» نشان دهد. این نمایش، تلاشی برای بازسازی تصویر رهبری اوست.
تناقض آشکار:
سردار محبی سخنگوی سپاه در سخنان خود یک نکته کلیدی مطرح میکند:«دولت آمریکا خبرنگاران را دعوت کند تا مراکز اصابت را ببینند و برآورد کنند که چند نفر تلف شدند.»این جمله، یک چالش مستقیم برای روایت رسمی آمریکا است.
اگر واقعاً تلفات آمریکا محدود و قابل مدیریت است، چرا واشنگتن اجازه بازدید رسانهها را نمیدهد؟
چرا تصاویر پایگاههای منهدمشده منتشر نمیشود؟
ترامپ با استقبال از دو تابوت، در حقیقت تلاش میکند:بحران بزرگ را به یک روایت کوچک تقلیل دهدافکار عمومی آمریکا را از تلفات واقعی دور نگه داردشکست عملیاتی را با یک نمایش احساسی بپوشاندو روایت رسانهای را از «۲۰۰ کشته» به «۲ کشته» تغییر دهداین یک عملیات فریب رسانهای است؛
نه برای بزرگنمایی قدرت، بلکه برای پنهانسازی ضعف.
آنچه مهم است افزایش اعتماد به نفس رسانه های غیر وابسته به جریان طاغوت برای افشا و بازنشر ضرباتی است که آمریکا و صهیونیستی ها از آدرس جبهه مقاومت متحمل شده اند، می باشد. باید توجه داشت که نقش رسانه در تسریع به استیصال کشاندن جبهه باطل بسیار مهم و حیاتی می باشد.
