نگاهی به اتهامات متقابل طالبان و پاکستان: بازی سیاسی یا واقعیت؟

دسته: تحلیل
نویسنده: احمد فرزاد
1403/05/31
10:55 ق.ظ
بازدید: 11

پایگاه خبری تحلیلی روایت : در روزهای اخیر، تنش‌های جدیدی میان طالبان و پاکستان بر سر اظهارات آصف درانی، نماینده ویژه پاکستان، شکل گرفته‌است. درانی هشدار داده‌بود که احتمال وقوع حمله‌ای مشابه ۱۱ سپتامبر از خاک افغانستان وجود دارد، سخنانی که به سرعت با واکنش تند طالبان مواجه شد. وزارت خارجه طالبان این ادعا را نادرست خواند و آن را تلاشی برای «مغشوش کردن افکار عامه» عنوان کرد و تاکید کرد که خطرهای موردنظر آصف درانی در واقع از خاک پاکستان متصور است.

در روزهای اخیر، تنش‌های جدیدی میان طالبان و پاکستان بر سر اظهارات آصف درانی، نماینده ویژه پاکستان، شکل گرفته‌است. درانی هشدار داده‌بود که احتمال وقوع حمله‌ای مشابه ۱۱ سپتامبر از خاک افغانستان وجود دارد، سخنانی که به سرعت با واکنش تند طالبان مواجه شد.

وزارت خارجه طالبان این ادعا را نادرست خواند و آن را تلاشی برای «مغشوش کردن افکار عامه» عنوان کرد و تاکید کرد که خطرهای موردنظر آصف درانی در واقع از خاک پاکستان متصور است.

این تبادل اتهامات میان طالبان و پاکستان در حالی صورت می‌گیرد که هم طالبان و هم پاکستان طی چند دهه‌ی گذشته، با اتهامات جدی در مورد حمایت از گروه‌های تروریستی و نقش‌آفرینی در حملات ۱۱ سپتامبر مواجه بوده‌اند. نقش پاکستان در پرورش و حمایت از گروه‌های افراطی و تروریستی، از جمله طالبان، به هیچ وجه پوشیده نیست. پاکستان از دهه‌ها پیش به عنوان حامی اصلی طالبان در منطقه شناخته شده و در دو نوبت تلاش کرده تا این گروه را در افغانستان به قدرت برساند. نخستین بار در دهه ۱۹۹۰، زمانی که تازه تحریک طالبان شکل گرفته‌بود، و دومین بار در سال ۲۰۲۱ پس از خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان. طوری که دیده می‌شود در هر دو نوبت هم موفق بوده‌است.

تلاش‌های پاکستان در این زمینه، تنها به دلیل ایجاد یک نیروی نیابتی در افغانستان نبوده‌است، بلکه هدف اصلی آن، جلوگیری از تشکیل یک دولت ملی و مقتدر در افغانستان است که ممکن است تهدیدی برای منافع استراتژیک اسلام‌آباد در افغانستان باشد. سیاست‌های پاکستان در طول تاریخ نشان داده‌است که این کشور به‌ویژه از یک افغانستان قوی و مستقل نگران است، زیرا چنین دولتی می‌تواند نقش مؤثری در تقویت همبستگی و ثبات داخلی و منطقه‌ای ایفا کند.

همچنین بخوانید: فوزیه کوفی، سازمان ملل را هم‌دست طالبان در خاموش ساختن صدای زنان دانست

از سوی دیگر، طالبان نیز در چند دهه گذشته نشان داده‌اند که یک گروه افراطی با توانایی ایجاد ناامنی و ترور در سطح جهانی هستند. به باور آگاهان، این گروه با وجود ادعای سرکوب داعش، خود نیز به‌عنوان یک گروه تروریستی شناخته می‌شود و نقش مستقیم و غیرمستقیم آنها در حملات تروریستی، از جمله حملات ۱۱ سپتامبر، از دید جهانیان پنهان نیست.

با این حال، اتهامات متقابل طالبان و پاکستان به نوعی بازی سیاسی نیز تعبیر می‌شود که در آن هر دو طرف سعی دارند مسئولیت ناامنی‌ها و تهدیدهای تروریستی را از خود دور کنند و به گردن دیگری بیندازند. طالبان با این استدلال که مخفیگاه‌های داعش در خاک پاکستان قرار دارد، سعی دارد توجه جهانی را از نقش خود در حمایت از تروریسم منحرف کند، در حالی که پاکستان نیز با طرح اتهامات علیه طالبان، تلاش می‌کند مسئولیت‌های خود در پرورش و حمایت از گروه‌های افراطی را نادیده بگیرد. در حالی که مشخصا منافع پاکستان با وجود سلطه طالبان در افغانستان در حال تحقق است. طوریکه دیده می‌شود حد اقل دو خواسته‌ مهم پاکستان، پروژه برق و خط قطار تجاری آسیای میانه از طریق افغانستان به پاکستان در حال عملی شدن است. آروزی که سال‌ها در ذهن و روح هر سیاستمدار پاکستانی اثری منفی گذاشته‌بود.

این اتهامات متقابل نه تنها حقیقت‌های تلخی را درباره نقش طالبان و پاکستان در بی‌ثباتی منطقه افغانستان و منطقه فاش می‌کند، بلکه نشان‌دهنده‌ی روابط پنهان و سیاست بازی آن‌ها نیز است و در نهایت، متاسفانه قربانی اصلی این بازی‌های سیاسی مردم بی‌گناهی هستند که در معرض تهدید دائمی تروریسم و ناامنی قرار دارند.

همچنین بخوانید: گروه طالبان: حمایت از مردم فلسطین افتخار بزرگ ما است

نوشته های مرتبط :