۱-زبان فارسی میراث مشترک و پیوند اصلی فرهنگی میان تاجیکان دو سوی آمو است. ۲- ادبیات فارسی و چهرههای مشترکی چون رودکی، مولانا و بیدل، پایهی هویت فرهنگی واحد آنان بهشمار میرود. ۳- آیینها و جشنهای مشترک مانند نوروز و استمرار سنتهای کهن خراسانی را نشان میدهد. ۵- شباهت در پوشاک، خوراک و آداب اجتماعی، بیانگر نزدیکی عمیق فرهنگی و تاریخی دو ملت است. ۶- خویشاوندیهای خانوادگی و ازدواجهای میان مردم دو سوی رود آمو.