احمد ظاهر، ملقب به « الماس شرق افغانستان»، برجستهترین و محبوبترین خواننده، ترانهسرا و آهنگساز تاریخ موسیقی مدرن افغانستان است. او با تلفیق موسیقی اصیل سنتی افغانستانی با سبکهای پاپ، راک و جاز غربی، انقلابی بزرگ در هنر این کشور ایجاد کرد که صدای او همچنان پس از دههها زنده و ماندگار است.
مشخصات اسطوره موسیقی افغانستان:
تولد: ۲۴ جوزا ۱۳۲۵ (۱۴ ژوئن ۱۹۴۶)
درگذشت: ۲۴ جوزا ۱۳۵۸ (۱۴ ژوئن ۱۹۷۹) در سالنگ (در سن ۳۳ سالگی)
پدر: دکتر عبدالظاهر (نخستوزیر، رئیس مجلس و وزیر بهداشت سابق افغانستان)
سبک موسیقی: پاپ، غزل، موسیقی محلی و فولکلوریک افغانستانی.
ویژگیهای هنری و میراثتلفیق سازها: او برای اولین بار آلات موسیقی غربی مانند گیتار الکتریک، ارگ و ترومپت را وارد ارکستر موسیقی پاپ افغانستانی کرد و آنها را با سازهایی چون آکاردئون، ه Harmonium و طبله درآمیخت.انتخاب اشعار بینظیر: احمد ظاهر اشعار شاعران بزرگ پارسیگو مانند حافظ، مولانا، سعدی، خیام و همچنین شاعران معاصر مانند فروغ فرخزاد و سیمین بهبهانی را با ملودیهای مدرن اجرا میکرد.
شهرت فرامرزی: محبوبیت او فراتر از مرزهای افغانستان رفت و در کشورهایی چون تاجیکستان، ایران، پاکستان و ازبکستان طرفداران پرشماری دارد.
احمدظاهر هنرمند اسطوره ای افغانستان در ۲۴ جوزای سال ۱۳۵۸ در اثر یک حادثه غم انگیز، در سالنگ به شهادت رسید. حکومت آن زمان افغانستان، قتل او را ناشی از یک حادثه ترافیکی اعلام کرد.
رزاق مامون در رساله ای با عنوان« احمدظاهر چگونه به قتل رسید؟» می نویسد، بر پایهٔ روایت فخریه خانم احمد ظاهر و برخی منابع دیگر نزدیک به او، موتر حامل احمدظاهر توسط موتر دیگری در نزدیکی پل چپراق سالنگ متوقف میشود.
سه مرد مسلح، از جمله فردی به نام عارف “جودو” او را از موتر پایین میکشند.
پس از درگیری کوتاه، احمدظاهر بالای محبوب الله پاچا صدا میزند.( او نامرد بیا که مره میکشند). سپس بالای احمدظاهر شلیک صورت می گیرد و او به قتل می رسد.
اما محبوب الله پاچا یکی از کسانی که متهم به دست داشتن در پرونده قتل احمدظاهر است حادثه را ترافیکی می داند نه ترور سازمان یافته.
قتل احمدظاهر یکی از صدها مورد قتل های مرموز در افغانستان است که با گذشت حدود نیم قرن هنوزم در هاله ابهام قرار دارد.
هر ساله میلیون ها طرفدار آن خواننده مشهور و جاودان با نشر عکس، آهنگ و … در صفحات اجتماعی سالگرد تولد و وفات او را تجلیل می کنند و به نحوی ناراحتی خود را ابراز می نمایند.
شهروندان افغانستان در صفحات اجتماعی خود، احمدظاهر، ستاره شرق افغانستان را این چنین می نویسند:
احمد ظاهر عزیز نرفت؛ او در هر ترانه، در هر عشق و در هر خاطره زنده است. بعضی انسانها زندگی میکنند و میروند، اما برخی چنان با روح زمانه و احساس مردم درهم میآمیزند که به بخشی از حافظهی جمعی یک ملت تبدیل میشوند.
احمد ظاهر از همین جمع انسانهای ناب بود؛ هنرمندی که نه فقط آواز خواند، بلکه عشق، درد، امید و رؤیاهای نسلهای مختلف را به زبان موسیقی ترجمه کرد.
هنرمند افغان می نویسد؛ او تنها یک خواننده نبود؛ راوی قلبهایی بوده که هنوز با صدایش عاشق میشوند، اشک میریزند و به زندگی میاندیشند، راز جاودانگی او در زیبایی صدا یا شهرتش خلاصه نمیشود، بلکه در عشقی نهفته است که به هنر خود داشت؛ عشقی که هر نت را به احساسی ماندگار و هر ترانه را به بخشی از زندگی مردم بدل کرد.
نویسنده افغان این چنین از او یاد می کند؛ فلسفهی ماندگاری شاید همین باشد که انسان تا زمانی زنده می باشد که در قلبها حضور دارد. جسم احمد ظاهر سالهاست که از میان ما رفته، اما روح او در میان نغمههایش هنوز نفس میکشد، او ثابت کرد که هنرِ برخاسته از عشق از مرز زمان عبور میکند و به جاودانگی میرسد.
به همین دلیل احمد ظاهر عزیز یک خاطره نیست، او حضورِ همیشگی است که در هر ترانه دوباره متولد میشود و در دل عاشقانش زندگی را از نو آغاز میکند.
روح مقدس این سردار هنر و عشق جاویدانهتر باد.
