جنگ ایران؛ نبرد دفاع از هویت و تمدن

دسته: تحلیل
نویسنده: شفیق الله احدی
1404/03/27
10:25 ق.ظ
بازدید: 24

پایگاه خبری تحلیلی روایت : این روزها در حال مشاهده جنگ از نزدیک هستیم. جنگی که به ایران تحمیل شده است؛ جنگی که برای دفاع است و پاسخ به یک تجاوز آشکار. در این میان، اما دیده می‌شود آتش‌بیاران معرکه نیز خود را پشت این متجاوز پنهان کرده‌اند و گاه و ناگاه اخطارها و تهدیدهایی هم می‌فرستند. ولی آنچه مسلم است، قامت راست و عزم متین ایران بزرگ است؛ ایرانی که با شکوه تمدنی‌اش در برابر رژیم صهیونیستی و اربابانش ایستاده است. از آبروی جهان اسلام و شرق دفاع می‌کند و چون دژ محکم و تسخیرناپذیر می‌ماند. آمریکا، همچون همیشه، دروغ می‌گوید. او در مورد افغانستان دو رو بازی کرد؛ هم با حکومت بود و هم با دشمنانش. همین‌طور در هر جایی که حضور داشته، نقش ماری خوش خط و خال را بازی کرده است. در بازی جدید، اما دست او کم‌کم رو می‌شود و چهره‌ای که پشت یک رژیم متجاوز و ستمگر پنهان بود، آشکار می‌گردد.

این روزها در حال مشاهده جنگ از نزدیک هستیم. جنگی که به ایران تحمیل شده است؛ جنگی که برای دفاع است و پاسخ به یک تجاوز آشکار. در این میان، اما دیده می‌شود آتش‌بیاران معرکه نیز خود را پشت این متجاوز پنهان کرده‌اند و گاه و ناگاه اخطارها و تهدیدهایی هم می‌فرستند. ولی آنچه مسلم است، قامت راست و عزم متین ایران بزرگ است؛ ایرانی که با شکوه تمدنی‌اش در برابر رژیم صهیونیستی و اربابانش ایستاده است. از آبروی جهان اسلام و شرق دفاع می‌کند و چون دژ محکم و تسخیرناپذیر می‌ماند.
آمریکا، همچون همیشه، دروغ می‌گوید. او در مورد افغانستان دو رو بازی کرد؛ هم با حکومت بود و هم با دشمنانش. همین‌طور در هر جایی که حضور داشته، نقش ماری خوش خط و خال را بازی کرده است. در بازی جدید، اما دست او کم‌کم رو می‌شود و چهره‌ای که پشت یک رژیم متجاوز و ستمگر پنهان بود، آشکار می‌گردد.

آمریکا؛ دروغی به نام دموکراسی‌خواهی

چیزی که همیشه از آمریکا دیده شده، تلقین این دروغ بزرگ بوده است که می‌خواهد دموکراسی را به جهان بیاورد؛ دموکراسی‌ای که گویا مردم حق تعیین سرنوشت خود را دارند. دموکراسی‌ای که توزیع قدرت می‌کند و بن‌مایه‌ی آن مشارکت سیاسی همه است. در عمل، اما این ادعا چیزی جز یک دروغ نبوده و نیست. آمریکا با قلدری و هژمونی در پی به بحران کشاندن جهان است. در پی برهم زدن آنچه در جوامع وجود دارد.
شما افغانستان را به عنوان مثال بزرگ در نزدیکی ایران ببینید. نتیجه‌ای که حضور آمریکا در این سرزمین داشت، آوارگی، عقب‌گرد و رفتن این کشور به یک بحران بزرگ است که هنوز ادامه دارد. در بیست سال با ادعای دروغین استقرار دموکراسی، افغانستان را به بازی گرفتند، با دشمنانش هم‌کاسه و هم‌سفره بودند و در نهایت هزاران جوان افغانستان قربانی این حضور شدند و سرانجام به فاجعه سقوط انجامید.
به یاد دارم زمانی که آمریکا وارد افغانستان شد، مردم چقدر به صلح و امنیت و رفاه باورمند شده بودند. چیزی که امروزه برخی هنوز فکر می‌کنند حضور آمریکا به آنها و کشورشان به ارمغان خواهد آورد. ایران با تمام مشکلاتی که بر آن تحمیل شده، از امنیت فوق‌العاده برخوردار است؛ رفاه اجتماعی وجود دارد، زمینه کار و اشتغال بیشتر از هرجای دیگر در آن فراهم است. هر ایرانی اگر به این مار خوش‌خط و خال دل ببندد، همه‌ی این‌ها را گم خواهد کرد. زیرا هیچ کشوری بیگانه نمی‌تواند به کشوری دیگری دلسوز باشد مخصوصن آمریکا و نوچه‌هایش. نگاه هر کشوری به جوامع دیگر، نگاهی سودآور و منافع‌محور است. این منافع هرگز نمی‌ماند، دلسوزی اتفاق نمی‌افتد، رفاهی شکل نمی‌گیرد و کشوری با حضور کشوری دیگر به آرامش نمی‌رسد. ایران بزرگ همان‌طور که است، با شکوه و سربلند، آرام و مرفه است. دل بستن به حضور هر بیگانه‌ای زیر عنوان حامی سیاسی یا هم‌پیمان استراتژیک، این شکوه، ابهت و جلال تمدنی او را می‌گیرد.

بزرگ‌ترین پرسش: چرا آمریکا باید مانع ایران شود؟

بزرگ‌ترین پرسشی که باید در ذهن هر انسان عاقلی باشد، این است که چرا آمریکا باید مانع رسیدن ایران به چیزی باشد که خود آمریکا از داشتن آن ممنوع نیست؟ اینکه قواعد بین‌المللی چه می‌گویند، همه می‌دانیم؛ زیرا اقدامات آمریکا بر اساس قواعد و اصول وضع‌شده‌ی بین‌المللی نیست. ورنه اسرائیل بعد از ایران اقدام به داشتن سلاح هسته‌ای کرده است و نه تنها که به او مانعی وجود ندارد، بلکه گزارش‌ها می‌رساند که در این راستا حمایت همه‌جانبه‌ی آمریکا را دارد. چون اسرائیل، کشورهای شرقی و غربی دیگری نیز وجود دارند که چنین اقدامی کرده‌اند. پس چرا ایران به عنوان انگشت ششم دیده شده و تمام توان و قدرت علیه او استفاده می‌شود؟ جواب روشن است. جنگ با ایران، جنگ تمدن‌هاست. جنگ خودی و بیگانه برای آمریکاست. در این جنگ که قطعاً ناعادلانه است، ایران در هر حالت پیروز میدان است. چون به عنوان یک تمدن، با قامت استوار ایستاده و از خود دفاع می‌کند و این دفاع هم انسانی است، هم اصولی و هم حق او.

ایران؛ آنچه که باید مردم آن بدانند

ایران با پشتوانه‌ی تمدنی غنی یکی از کشورهای بزرگی است که روزگاری به پهنای چندین کشور بزرگ بود. این تمدن غنی، با آنکه به تکه‌های کوچک‌تر تقسیم شد، ولی هنوز هر تکه‌ی آن نفس می‌کشد و این خار چشم سلیبی‌ها و صهیونیست‌های امروز است. ایران و مردم آن با استواری و قدرت این کشور است که با عزت و آرام می‌مانند. حضوری هر کشوری در این خاک پهناور می‌تواند آغاز نا آرامی‌های مداومی باشد که افغانستان به عنوان تکه‌ای از آن تمدن بزرگ درگیر است و تجربه می‌کند. آمریکا برای ایران خیر و خوبی نمی‌خواهد؛ همان‌گونه که در کشورهای دیگر حضورش تجربه شده و حاصل این حضور جز سقوط و عقب‌گرد نبوده است. از این رو، بر مردم ایران است که با تمام توان در کنار حکومت خویش بی‌ایستند و در آزمون بزرگ، ایران را سربلند بیرون آورند.
بی‌وطنی سخت‌تر از بی‌نفسی است. بی‌وطنی نام دیگری از تحقیر و حقارت است. اگر مردم ایران در برابر تجاوز اسرائیل کنار حکومت خویش نایستند، حسرت بی‌امانی افغانستانی‌ها را خواهند خورد که بدون ایستادگی، وطن خویش را ترک کردند و امروز چون پرنده‌ی مهاجر در هر ده و دیاری پراکنده‌اند. نه حقی دارند و نه آرامش و رفاهی. نایستادن در دفاع از وطن، سرباز بیگانه شدن و تبر برای دیگران گشتن عاقبتی بسیار ناگوار و فاجعه‌باری دارد که ما افغانستانی‌ها آن را با گوشت و استخوان حس می‌کنیم. این روزهای سخت می‌گذرند، ولی چیزی که باقی می‌ماند، مام میهن است و باید آن را پاینده خواست و برایش تا آخرین نفس جنگید.

نوشته های مرتبط :