نیاز طالبان به جنگ فرامرزی

دسته: تحلیل
نویسنده: تحریریه روایت
1402/05/16
3:31 ب.ظ
بازدید: 4

چند روز قبل تلویزیون ملی تحت کنترل طالبان، یک فایل صوتی ملا یعقوب مجاهد را منتشر کرد که در آن خطاب به جنگجویان این گروه آمده است که جنگ در خارج، جهاد نیست.

در آن فایل صوتی، وزیر دفاع طالبان تاکید می‌کند که براساس نظر «علمای متقدم و کتاب‌های معتبر» «زمانی که امیر، مجاهدین را از رفتن به جنگ پرهیز کند، کار آن‌ها جهاد گفته نمی‌شود.»

پژوهش‌گران، این سخنان ملا یعقوب را پاسخی برای مطالبات پاکستان از گروه طالبان دانسته‌اند. مقامات پاکستان در روزهای اخیر بارها از مشارکت شهروندان افغانستان در عملیات‌های تروریستی در پاکستان سخن گفته و از طالبان خواسته‌اند که از این امر جلوگیری کنند.

اگرچه ملا یعقوب مجاهد به این مطالبات پاکستان پاسخ مثبت گفته است، اما من به سه دلیل فکر نمی‌کنم که طالبان اراده جلوگیری از مشارکتِ اعضای این گروه در جنگ‌های فرامرزی را داشته باشند.

دلیل اول، اینکه جنگ‌جویان طالبان مانند ینی‌چری‌های عثمانی به شرکت در جنگ عادت کرده‌اند. ینی چری لشکری بود که ترکان عثمانی ایجاد کرده بودند. عثمانیان وقتی وارد خاک اروپا شدند، فرزندان کوچک مسیحیان را از خانواده‌های شان جدا کرده و سال‌ها به آن‌ها تعلیماتِ ایدیولوژیک می‌دادند و فنونِ جنگ را برای شان می‌آموختند. ینی‌چری‌های عثمانی به جنگ عادت کرده بودند و اگر روزی در سرحدات جنگ نمی‌بود در پایتخت امپراتوری دست به شورش می‌زدند.

طالبان نیز مانند ینی‌چری‌ها هم تعلیمات جهادی دیده‌اند و هم به جنگ عادت کرده‌اند. این جنگ‌جویان اگر در جنگ‌های فرامرزی مصروف نشوند، برای حکومت این گروه تبدیل به تهدید می‌شوند. شاید آن وقت به داعش بپیوندند.

همچنین بخوانید: چهار شبکه‌ آبرسانی در کاپیسا به بهره‌برداری رسید

دلیل دوم، این‌که حکومت طالبان، یک توتالیتار و تمامیت‌خواه است و مشروعیت مردمی ندارد. تجربه نشان می‌دهد که حکومت‌های توتالیتار برای بقای خود نیاز به دشمن دارند. یک حکومت توتالیتار، اگر دشمنی نداشته باشد، ناگزیر است یک دشمن‌فرضی را اختراع ‌کند. زیرا بدون وجود دشمن نمی‌تواند حمایت مردمی به دست آورد. این‌که طالبان، به قول روزنامه پاکستانی «نیشن»، رویکرد غنی و صالح را در تحریک احساسات ضدپاکستانی انتخاب کرده‌اند، علتش همین نیاز حکومت‌های مستبد به دشمن و دشمن‌تراشی است.

طالبان می‌دانند که سطح احساسات ضدپاکستانی در میان مردم افغانستان خیلی بالا است. مردم افغانستان پاکستان را کشوری می‌دانند که با نیم قرن مداخله و حمایت از شورش‌گری باعث ویرانی کشور گردیده‌اند.

بنابراین، طالبان این را به خوبی می‌دانند که با حمایت از جنگ تی تی پی می‌توانند در میان پشتون‌ها حمایت کسب کنند.

دلیل سوم، هم این‌که طالبان یک گروه برخاسته از میان قبایل پشتونی‌اند. رهبران و اکثریت اعضای تی تی پی را نیز پشتون‌های پاکستان تشکیل می‌دهند. پشتون‌های پاکستان چندین دهه از طالبان در دشوارترین روزها میزبانی کرده‌اند. طالبان نمی‌توانند میزبانی آن‌ها را نادیده بگیرند.

دلیل چهارم، این‌که طالبان یک گروه قبیله‌ای اند. برای قبایل چیزی به نام «وطن»، «مصالح ملی» و «منافع ملی» اهمیت ندارد. وطن یک قبیله‌گرا قومش است. تفاوت هم نمی‌کند که قبیله‌اش در کجا زندگی می‌کند. سیستم زندگی آنان طوری است که «یکی برای همه و همه برای یکی» زندگی می‌کنند. از آن‌جایی که تی تی پی نیز یک حرکت پشتونی و برخاسته از میان قوم پشتون است، طالبان نمی‌توانند در جنگ آن‌ها بی‌تفاوت و تماشاچی بمانند. جنگجویان طالبان افغانستان ناگزیراند برای دفاع از قوم خود در پاکستان بجنگند.

همچنین بخوانید: طالبان و بازگشت به تنظیمات کارخانه؛ آیا «تغییر طالبان» افسانه بود؟

نوشته های مرتبط :