نوروز و جشن نوروز، همانگونه که نزد بسیاری از انسانهای این حوزهی تمدنی، ارزشمند است و قرنها در اندیشه و دل بسیاری برجایمانده و گرامی داشته شده است، نزد شاعران زبان پاریسی نیز جلوهی شگفتانگیزی و انگیزهی برای بیان احساسات و اندیشههایشان بوده است. شاعران بزرگ، همواره نوروز را فرصتی برای دگرگونی، شکرگزاری، شامانی و سرور دانسته و انسان این سرزمین را به پیروی آن ترغیب کردهاند. اگر نگاهی به کتابهای شعر شاعران زبان پارسی بیندازیم، متوجه میشویم که نوروز و بهار از واژهها پرکاربرد در اشعار آنها است. چه شاعرانی مانند فردوسی که به این تحول نگاهی هویتی-تاریخی
