سنایی غزنوی دراینجا به درجات و مراتبِ عرفان یعنی پلّه پلّه تا ملاقات خدا ج میپردازد و مراتبی را که در ابتدا باید سپری نمود و مقدماتِ لازم جهتِ آغاز به سیر و سلوک عرفانی را خاطر نشان میسازد و نشان می دهد که توحید و خداشناسی چنانکه اهل ظاهر گمان کرده اند با ادعاهای بیپایه به جایی نمیرسد، بلکه باید به طور عملی نیز از نردبانِ معنویت بالا رفت. ابتدا توصیه میکند که از اندیشههای غیر ممکن و محال باید دست برداشت و واقعبین بود. اولین پایه را حلم و بردباری میداند، سپس، اهمیت حکمت و دانش و