امویها به عربگرایی افراطی و سرکوب نژادهای دیگر از جمله پارسیان و باشندگان خراسان و عراق شهرت داشتهاند. این خاندان که نمادی از «عصبیت عربی» است و اساس آن برپایه رقابتهای قبیلوی و خون هزاران مسلمان در صفین، کربلاء و دیگر مناطق گذاشته شد، در تقویت نژادپرستی و تفرقهافگنی میان مسلمانان و تقسیم آنها به عربها – نژاد برتر از منظر آنها- و موالی -غیر عربها و بردگان- نقش بسیار داشت. حاکمان و کارگزاران امویها در خراسان و عراق عجم در حق غیر عربها و پارسیان ظلم و ستم میکردند و آنها را توهین و تحقیر مینمودند. در این
