از نگاه جامعه شناسی، جامعه افغانستان بیش از هر کشور دیگری در منطقه، بافت سنتی دارد. این ویژگی در جامعه افغانستان در نوع خودش سبب بروز تفاوتهای آشکار دیگری در ابعاد مختلف میان اقوام و گروه های اجتماعی شده است. بر اساس همین بافتهای سنتی قومی و محلهگرایی، عملکرد اقوام نیز در افغانستان روندی متفاوت از سایر کشورها پیدا کرده است و اکنون پس از چندین دهه بحران و جنگ، به خصوص پس از سال ها و دههها محرومیتی که اقوام فارسی زبان تحربه کرده اند، با آنکه نظام سیاسی تحت قیادت و سلطهی مطلق یک گروه قومی
