دیروز شعری از نجیب بارور، شاعر همروزگارمان، خواندم که خلیج فارس را «وطن» خوانده بود: «معنی حبالوطن ما را، خلیج فارسی! خاک تو و آب من ما را، خلیج فارسی!» شعری ستایشبرانگیز، از جنس مهر و پیوند فرهنگی. اما این تعبیر از “وطن”، ذهنم را درگیر کرد. با خود گفتم: وطن کجاست؟ کدام خاک، کدام مرز، کدام خاطره، شایستهی آن است که نام “وطن” بر آن نهاده شود؟ چند نکته در اینباره به ذهنم رسید که در اینجا، بیپیرایه با شما در میان میگذارم. ۱. خلیج فارس، بخشی از حافظهی تاریخی ماست بیتردید، دفاع از نام “خلیج فارس”، بر
