امروز امت به قاضیانِ خودخوانده نیاز ندارد؛ به مردانی نیاز دارد که زبانشان وحدت بسازد نه آتشِ تفرقه. ما در روزگاری نفس میکشیم که بیش از هر زمانـــی دیگر به یک امت بودن نیاز داریم؛ امتی که اگرچه جغرافیایش پارهپاره است، مذاهبواقشارش رنگارنگ؛ اما قلبش باید در برابر دشمنِ خونآشام و متجاوز، یکصدا بتپد. درد اینجاست که به جای صف بستن در برابر دشمنِ زبون و خونخوار، در میدانِ تکفیرِ یکدیگر شمشیر میکشیم؛ هرکس و هر گروهِ دفترِ بهشتودوزخ گشوده و خود را مأمورِ تقسیمِ سرنوشتِ بندگانِ خدا میپندارد. و هر تازه بهدوران رسیدهای کلیـدِ بهشت را در جیب
