بسیاری از ما این تجربه را داشتهایم که در شبکههای اجتماعی، از سوی کسانی مورد دشنام و ناسزا قرار گرفتهایم که خود را آدمهایی شریف، اصولگرا و مدعی فضیلت میدانند. برای من شخصاً این تجربه بارها تکرار شده است؛ چه از سوی کسانی که با من ادعای دوستی و رفاقت داشتهاند و چه از جانب افرادی که بهظاهر پایبند اخلاق، اصول و ارزشها بودهاند. این تجربه یک پرسش جدی را پیش میکشد: آیا شرافت و فضیلت با فحاشی و دشنامگویی قابل جمع است؟ بدیهی است که هر فحاشی الزاماً ریشهی ایدئولوژیک ندارد. گاه خشم لحظهای، رنج شخصی یا واکنش
