فارسی

«جشن سده» ثبت جهانی شد

۱۴۰۲/۰۹/۱۶ 12:21 بدون دیدگاه

جشن سده روز چهارشنبه – ۱۵ قوس ۱۴۰۲- در پرونده‌ای مشترک به نام ایران و تاجیکستان در هجدهمین جلسه کمیته بین دولتی حفاظت از میراث فرهنگی ناملموس که در شهر کاسان، جمهوری بوتسوانا برگزار شد، بررسی و با تصویب اعضای کمیته به‌ عنوان بیست‌وچهارمین عنصر میراث‌فرهنگی ناملموس ایران در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد. جشن سده جشنی ایرانی از آیین‌های مهم ایران باستان است که در آغاز شامگاه ۱۰ دلو هر سال برگزار می‌شود. این جشن بیش از هزاران سال قدمت دارد (از زمان پیدایش آتش) و از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی به‌شمار می‌رود. سده به‌عنوان یک میراث ایرانی است

سلطان محمود و شاه‌نامه؛ چرا فردوسی دستِ خالی از غزنی برگشت؟

۱۴۰۲/۰۹/۱۶ 11:11 ۲ نظر

این را می‌دانیم که کار سرایش شاهنامه فردوسی در عصر سامانیان آغاز شده بود، اما این اثر حماسی وقتی تکمیل شد که غزنویان حاکم بودند. می‌گویند سلطانِ محمود غزنوی به فردوسی وعده داده بود که وقتی این اثر را به پایان برساند، ۶۰۰۰۰ سکه طلا برایش تحفه می‌دهد. فردوسی با همین وعده حمایتِ سخاوت‌مندانه از غزنی به طوس برمی‌گردد و هر بخشی شاهنامه را که به پایان می‌رساند همراه با مدیحه‌ای به دربار غزنه می‌فرستد. سلطان محمود غزنوی این بخش‌ها را می‌خواند. حتا گزارشی نیز وجود دارد که او وقتی به شهر ری حمله می‌کند، می‌بیند که حاکم شهر

فردوسی؛ احیاءکننده زبان فارسی یا اسطوره‌های عجم؟

۱۴۰۲/۰۹/۱۵ 11:22 بدون دیدگاه

در میان اصحابِ قلم و فرهنگ در افغانستان معروف است که فردوسی زبان فارسی را زنده کرد. می‌گویند اگر فردوسی نمی‌بود و شهنامه را نمی‌آفرید، زبان ما نیز مانند مانند مصریان از صفحه روزگار محو و عربی می‌شد. اگر فردوسی احیاءگر زبان فارسی است، شاعران قبل و معاصر او با کدام زبان شعر می‌سرودند؟ در دوره‌ای که فردوسی شهنامه را می‌آفرید، بیش‌تر از ۴۰۰ شاعر در دربار غزنویان به فارسی شعر می‌سرودند. پیش از محمود غزنوی، دربار سامانیان در بخارا همآیشگاه شاعران پارسی‌گو بود. یکی از آن شاعران، رودکی بود. رودکی را پدر شعر فارسی می‌نامند. مجموعه اشعار رودکی

موج جدید فارسی ستیزی آغاز خواهد شد؟

۱۴۰۲/۰۸/۰۶ 13:50 بدون دیدگاه

به تازگی حکومت طالبان گفته است که «شورای عالی زبان‌ها» را در افغانستان با هدف «غنی‌سازی و معیاری‌سازی» زبان‌ها ایجاد کرده است. تجربه نشان می دهد هر از گاهی حکومت های افغانستان چنین نهادهایی را ایجاد کرده اند هدف شان این بوده است که به مردم دستور بدهند کدام واژه فارسی را به کار ببرند و کدام را نه، چه چیزی فارسی است و چه چیزی دری، پشت این کار اهدافی در جهت تضعیف و به حاشیه کشاندن زبان فارسی قرار دارد. البته برای تبیین این تصمیم طالبان و چرایی آن چند نکته قابل تامل است: اول: طالبان در

فارسی ستیزی؛ طالبان و ناآگاهی از تاریخ اسلام

۱۴۰۲/۰۵/۱۵ 12:49 بدون دیدگاه

در جوامعی که مبنای جدال‌ها اعم از سیاسی و اجتماعی بر پایه ملیت و گرایش‌های قومی بوده باشد، همواره تهدید جدی علیه ارزش‌های فرهنگی یک گروه قومی از سوی دیگری وجود دارد. یعنی هر دسته و گرایش فرهنگی که حاکم گردد، تلاش می‌کند تا نمادهای فرهنگی اقوام و گروه‌های دیگر را نابود کند. این موضوع هرچند که تاریخ آن با عمر بشر برابری می‌کند، ولی جدال اصلی آن در تاریخ معاصر جهان و تا امروز به شکل بی رحمانه‌‌ای جریان داشته است. طالبان یکی از این گروه‌ های قومی است که به شدت بر نفی‌ ارزش‌های فکری و فرهنگی

جدال، جدال پارسی است

۱۴۰۲/۰۵/۱۲ 16:49 بدون دیدگاه

یکی از بحث‌های جنجالی در محافل سیاسی تاجیکان این است که مشکل ما با طالبان بر سر چه چیزی است؟ قومیت؟ مذهب؟ هویت؟ بالآخره چه چیزی؟ برخی‌ها می گویند طالبان قوم ندارند و مشکل ما با این گروه نیز قومی و هویتی نیست. این حرف‌ها، حرف‌های سیاسی است و بوی معامله‌گری از آن می‌آید. سیاسیون این حرف‌ها را عنوان می‌کنند تا راه تاریک و باریکی برای معامله ایجاد کنند. اما مشکل واقعی تاجیکان با طالبان در چیزی است که در این خبری که از بامیان منتشر شده، آمده است: در خبرها آمده است که قاری محمد یونس