در سالهای اخیر، آنچه بیش از همه در نظام بینالملل به چشم میآید، فرسایش تدریجی اصولی است که پس از جنگهای جهانی بهعنوان بنیاد نظم جهانی تعریف شده بودند. حقوق بشر، حاکمیت قانون، احترام به تمامیت ارضی کشورها و اصول روابط بینالملل، قرار بود جهان را از منطق «زور» به سمت «قاعده» سوق دهند. اما امروز، نشانههای روشنی وجود دارد که این بنیانها در حال تضعیفاند. جنگهای منطقهای، اشغالها، تحریمهای یکجانبه، سرکوبهای داخلی و استانداردهای دوگانه، تصویر جهانی را ترسیم میکنند که در آن قانون، جای خود را به قدرت داده است. انسان، که قرار بود محور نظم جهانی
