مقدمه سال ۲۰۲۵، افغانستان نه تنها در میدان سیاست، بلکه در زندگی روزمره مردم، شاهد اوج سرکوب و فشار طالبان بود. حکومتی که با اعمال خشونت، فتواهای محدودکننده و کنترل همهجانبه، آزادیهای ابتدایی مردم را نقض میکند، زندگی شهروندان را به میدان ترس و اضطراب تبدیل کرده است. مدارس و دانشگاهها برای دختران بسته شدهاند و زنان از حضور در محیطهای آموزشی، اداری و اجتماعی محروماند؛ آنان در خانه محصور شدهاند و صدایشان حتی در رسانههای داخلی و شبکههای اجتماعی خاموش است. محدودیتهای طالبان تنها شامل زنان نمیشود؛ خبرنگاران، فعالین حقوق بشر و مدنی بارها بازداشت شده و بسیاری
