از زمان بازگشت طالبان به قدرت، بهرهبرداری از منابع طبیعی افغانستان وارد مرحلهای تازه و نگرانکننده شده است. آنچه در ادبیات رسمی طالبان «استخراج معادن» خوانده میشود، در عمل در بسیاری از ولایات، بهویژه در شمال و شمالشرق کشور، به تاراج سیستماتیک طلا و دیگر منابع طبیعی انجامیده است. گزارشهای میدانی، روایتهای باشندگان محل و شواهد محیطزیستی نشان میدهد که این روند نه بر پایه برنامهریزی ملی، شفافیت اقتصادی یا ملاحظات توسعه پایدار، بلکه عمدتاً در خدمت شبکههای قدرت درون طالبان و شرکتهای وابسته به مقامهای این گروه پیش میرود؛ روندی که بهای آن را مردم محلی، زمینهای زراعتی
