قسمت اول مروری بر زیستنامه و شاهنامهی سُخنسُرای توس حکیم ابوالقاسم فردوسی، بزرگترین شاعر حماسهسُرا در زبان فارسی است که از شهرت جهانی برخوردار است. کُنیّهی وی«ابوالقاسم» و تخلص و شهرتش«فردوسی» است. نام و تخلّص همهی تذکرهها و تاریخهای قدیمی، از نام و نام پدرِ حماسهآفرین بزرگ خراسان، به یکسان سخن نگفتهاند. در نخستین ترجمهی شاهنامه – بهزبان عربی، ازفتح بن علی بِنداری اصفهانی – نام فردوسی منصور و نام پدرش حسن آمده است. نبشتههای دیگر ازجمله:«عجایبالمخلوقات»، «مقدمهی بایسُنقری»، «مجالسالمومنین»، «مجمعالفُصحا» و«تذکرةالشعرا»، نام و نام پدرش را به گونه ی حسن بن علی، حسن بن اسحاق، بن شرفشاه
