وقتی که صنف پنجم و ششم بودم؛ با نام و شعر سنایی آشنا شدم. بعضی اشعار او از همان زمان هنوز یادم است. مثلا این شعر او: منشین با بدان که صحبت بد-گرچه پاکی تو را پلید کند-آفتاب ار چه روشنست او را-پارهای ابر ناپدید کند… اشعاری که دنیای از معنی و معرفت در آن وجود دارد. بنابر این؛ امروز که سالروز وفات این شاعر عارف است؛ نگاهی کنیم به زندگی او. ابوالمجد مجدود بن آدم سنایی غزنوی، شاعر و عارف نامدار سدههای پنجم و ششم هجری، نه تنها در تاریخ ادبیات فارسی، که در تکامل اندیشه عرفانی فارسی
