زمانی که ژاپن در نبرد جهانی مقابل نیروهای امریکایی به شکست مواجه شدند، در آخرین لحظات، هنگامی که طبل تسلیم نواخته میشد و همه چیز علیه این کشور رقم میخورد، گروههایی وجود داشتند که با شعاری راسخ و غیرقابل تسلیم: «مرگ بهتر است از زندگی در بردگی»، خود را با چرخبالهای انتحاری به کشتیهای آمریکایی میزدند و با مرگی آگاهانه، از خود، سرزمین و آزادی میهن دفاع میکردند. این افراد همان ساموراییهای ژاپن بودند؛ مبارزانی که همیشه با روحیهای راسخ برای وطن میجنگیدند و مرگ را بر اسارت ترجیح میدادند. در کشور ما، افغانستان، نیز چنین کسانی بودند؛ ساموراییهایی
